Madde Detay

Adı Hüseyin Hüsnî Efendi’dir. İstanbul’da doğdu. Melami meşrepli genç bir şairdi. Hava değişikliği için Mısır’a gitti ve orada 1308/1890’da vefat etti. Kahire Mevlevihanesi kabristanına defnolundu.

Şiirlerinin bir kısmı Mecmû’a-i Edebiyye adıyla İstanbul’da 1892’de basıldı. Şiirleri emsaline nisbetle güzeldir (Özgül 2000: 986).

Kurnaz, Cemal, Mustafa Tatcı (hzl.) (2001). Mehmed Nâil Tuman, Tuhfe-i Nailî-Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri. C. II. Ankara: Bizim Büro Yay.

Özgül, M. Kayahan (hzl.) (2000). İbnü’l-Emin Mahmud Kemal İnal, Son Asır Türk Şairleri. C. II. Ankara: AKM Yay.

Tatcı, Mustafa, Cemal Kurnaz (hzl.) (2000). Bursalı Mehmed Tahir, Osmanlı Müellifleri. C. I. Ankara: Bizim Büro Yay.

Gazel

Mevceler peydâ olur sahrâ-yı dilde nûrdan

Bir tecellî-zârdır tefrîk olunmaz Tûr’dan

Vech-i pâkînin temâşâsında hayretdâr gönül

Ol sebebden fârigım sevdâ-yı huld u hûrdan

Vurduğu dem şevk-i vahdetle “ene’l-Hak” na'rasın

Nûr-ı mutlak müştaildi sûret-i Mansûr’dan

Zann-ı mevhûma vücûd isnâd idüp zâhid yine

Zanneder bir bahr-i bî-pâyân serâbı dûrdan

Bir hakâyık-hânedir âlem ki Hüsnî ser-be-ser

Bin hakîkat keşfeder Hak-bîn olan bir mûrdan

(Özgül, M. Kayahan (hzl.) (2000). İbnü’l-Emin Mahmud Kemal İnal, Son Asır Türk Şairleri. C. II. Ankara: AKM Yay. 986.)