Madde Detay

İmam-hatip Muharrem Bey ile ev hanımı Emine Hanım'ın oğlu olarak Balıkesir / Burhaniye’de doğdu. İlköğrenimini İvrindi Gazi Evrenos İlkokulunda tamamladı (1981). Daha sonra Balıkesir İmam-Hatip Lisesinden mezun oldu (1990). Lisans eğitimini Selçuk Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmenliği Bölümünde tamamladı (1994). Eski Türk Edebiyatı ana bilim dalında başladığı yüksek lisans eğitimini tez döneminde bıraktı. Evli ve üç kız babası olan İsmail Özen, hâlen Konya'da ikamet etmekte ve öğretmen olarak görev yapmaktadır.

İsmail Özen'in "Düş Bozumu" adlı ilk öyküsü, editörü olduğu Aşiyan dergisinde yayımlandı (Şubat 1996). Uzun yıllar ara verdiği yazı hayatına 2001'de Mahalle Mektebi dergisinde yayımlamaya başladığı öykülerle döndü. Öyküleri, eleştirileri ve kuram yazıları Mahalle Mektebi, Post Öykü ve yayın kurulunda olduğu İtibar dergisinde yayımlandı. Yazarın ilk öykü kitabı Günler Ne Kadar Kısaldı, 2013'te yayımlandı. On öyküden oluşan bu kitapla yazar, kendine özgü bir öykü evreni kurmayı başardığını gösterdi. Fazıl Cem, bu ilk kitabı şu cümlelerle değerlendirdi: "Öykülerin ortak bir özelliği dış dünyadan ziyade iç dünyaya, bireye değil insana dönük olmaları. Toplumun yaşadıklarına değinilmemesi gibi bir durum söz konusu değil elbet; fakat bu değinme, telkin derecesinde tutulmuş. Daha ziyade öncelenen, anlatımın kendisi. Bu anlatım da, yaşanmış ve okunmuş şeylerin birikimi. Dil, bir ev gibi kurulmuş öykülerde. Birkaç kelimenin yerini değiştirseniz, öykü çatlayacakmış gibi geliyor. Günler Ne Kadar Kısaldı, önemli bir ilk kitap. Yazarın sıcak ve yormayan üslubu da kitabı değerli kılıyor. " (Fazıl Cem, 2014).

İsmail Özen'in on üç öyküden oluşan ikinci kitabı Babamın Şarkısı 2016'da yayımlandı. Gülhan Tuba Çelik, bu kitapla ilgili şu yorumları yapmıştır: "İlk kitabın temel izleklerinden olan çocukluğun bu kitapta da devam ettiğini görüyoruz. Fakat arada önemli bir fark var. Günler Ne Kadar Kısaldı’da çocuk öfkeli ve mesafeliyken; Babamın Şarkısı’ndaki çocuk büyük oranda olgunlaşmış, anlamaya hazır ve hatta affetmiş.Babamın Şarkısı, sınırları belirli, aidiyet kazanmış ve artık teslim olmuş bir mekân çiziyor bize. İnsanları da kabullenmiş ve affetmiş. İsyanlar durulmuş. Su akıp yolunu bulmuş.İsmail Özen’in hikâyeleri önce filme çekilip sonra yazılmış gibi. Bütün ayrıntılar yerli yerinde. Anlık sahnelerde de büyük resimde de hiçbir fazlalık yok. Dil, bir gök kayığı olmuş da içinde akıyormuşsun gibi pürüzsüz. Alıp götürüyor seni. Bir çocukluğa. Kendine de merhamet etmeyi ve affetmeyi öğreniyorsun yolun sonunda." (Çelik, 2016).