Madde Detay

Kalender Eren, 1942 yılında Kahramanmaraş’ın Elbistan ilçesine bağlı Kösehiye köyünde dünyaya gelmiştir. Babasının adı Ali, annesinin adı Döne’dir. Kalender Eren, köyündeki ilkokulu bitirmiştir. Babası 1954 yılında vefat edince evin geçim yükünü üstlenmiştir. On üç, on dört yaşlarında iş aramak için köyünden ayrılmak zorunda kalan Âşık Kalender Eren, gurbete çıkarak İskenderun, Elâzığ, Malatya ve İstanbul’da yol ve inşaat işlerince işçi olarak çalışmıştır (Bezirci 1993: 326). Âşığın hayatı hakkında ayrıntılı bilgi bulunmamaktadır.

Âşık Kalender Eren’in annesi Döne Hanım, yedi yıl eğitim görmüş ve Fuzulî, Dertli, Nuseyrî, Viranî gibi şairlerden şiirler okuyacak kadar edebiyata yakın olmuştur. Bu nedenle Döne Hanım, oğlu Kalender Eren’in yetişmesinde ve şiire yönelmesinde etkili olmuştur. Ayrıca arada bir Kösehiye’ye gelip nefesler okuyan dedeler ile türküler söyleyen şairler de âşığın şiire yönelmesinde etkili olmuştur. Şiirlerinde Kalender mahlasını kullanmıştır. Yaşadığı zor hayatın izlerini taşıyan şiirleri buruk bir içtenlikle bu acı yaşantıları anlatmaktadır. Ayrıca aşk, ayrılık, yurt özlemi ve tanrıya bağlılık temlerini de içli, duru bir anlatımla dile getirmiştir. Âşık Kalender Eren, şiirlerini herhangi bir eserde toplamamıştır. “Akıl Erilmiyor Dünya Fendine”, “Nedir Bu Çektiğim Vefasız Zalim”, “Zâtına Sığındım Ey Gül Yüzlü Yâr”, “Bilmem Ebedi Mi Hicrânım Yarap” ve “Usandım Gönlüm Usandım” adlı şiirleri âşığın eserlerine örnek olarak verilebilir (Bezirci 1993: 326-329).