Madde Detay

Asıl adı Nurettin Coşgun olan âşık, şiirlerinde Kul Coşgun mahlasını kullanır. 1956'da Sivas'ın Altınyayla ilçesine bağlı Kale köyünde dünyaya gelmiştir. Babasının adı Zekeriya, annesinin adı Fethiye'dir. Bağlı olduğu sülale yörede "Demircioğulları" olarak bilinir. İlkokulu köyünde okuyan âşık, maddi imkânsızlıklar nedeniyle ilkokuldan sonra öğrenimine devam edemez. Ailesi hayvancılıkla uğraştığı için ilkokuldan sonra çobanlık yapmaya başlar. 1968'te iş bulmak için Sivas'a gelir. İş bulma konusunda büyük sorun yaşar, zira herhangi bir niteliği yoktur. Aynı yıl TCDD Çırak Okulu'na kaydolur. Burada dört yıl eğitim alır. Mezun olduktan sonra aynı kurum bünyesinde işe girer. Daha sonra ortaokulu dışarıdan bitirerek ortaokul diploması alır. 1976'da askere gider. 1978'de terhis olur ve Sivas'a döner. Okuyamamak içinde bir uktedir. Bundan dolayı Sivas Endüstri Meslek Lisesi'ne kaydolur ve okulunu başarıyla bitirerek lise diplomasını alır. Lise sonrası üniversite sınavlarına girer. Cumhuriyet Üniversitesi Cumhuriyet Meslek Yüksek Okulu Motor Bölümü'nü kazanır. Burada da başarılı olup bölümünü iki yılda bitirir. Zehra Hanım ile evli olan Nurettin Coşgun, iki kız iki erkek olmak üzere dört çocuk babasıdır (Kaya 2009: 550; Yıldız 2003: 598). Nurettin Coşgun, halk şiiri vadisine Sivas'ta çırak yetiştirme okulunda öğrenciyken girer. Bunda ailesinden ayrı kalmanın verdiği acının, memleket özleminin de etkili olduğu söylenebilir. İlk şiirini de bu yıllarda kaleme alır. Şiirlerini yazarak üreten âşığın klasik anlamda herhangi bir ustası yoktur. Şiir tekniğiyle ilgili bilgileri öğrendiği Gülşadî'nin yanı sıra yöre sanatçılarından Baharözlü Feryadî, Sefil Selimî ve Gafilî'den etkilenmiştir. Geleneğin pek çok unsuruna yabancıdır. Saz çalamaz. Rüya görme, bade içme, atışma gibi gelenek unsurlarının da uzağındadır (Kaya 2009: 550). Hâlen Sivas'ta ikamet etmektedir (Kaya 2009: 550; Yıldız 2003: 598).

Şiirlerini kurgularken tercih ettiği nazım birimi dörtlük; ölçü ise hece ölçüsüdür. Hecenin en çok 11'li kalıbını kullanmıştır. Bu bakımdan koşma başta olmak üzere semai ve destan nazım şekilleri şiirlerinde kendini gösterir. Şiirleri genel olarak teknik açıdan başarılıdır. Döner ayaktan ziyade tek ayağı tercih etmiştir. Bu bağlamda onun, şiirlerini kurgularken kolaycılığa kaçtığı yorumu yapılabilir. Şiirlerinin konusu geniştir. En çok kullandığı nazım türü dertlenmedir. Şiirlerine Kul Coşgun mahlasını kullanan âşık, bu mahlası kendi tercih etmiştir.

Kul Coşgun ile ilgili Alparslan Ayral tarafından 62 sayfa hacminde bir kitapçık hazırlanmıştır (Ayral 1995). Söz konusu kitapçık Kul Coşgun'un şiirlerinden seçmeler niteliğindedir.