Madde Detay

Diyarbakır’da doğdu. Doğum tarihi bilinmemektedir. Asıl adı Mehmed’dir. Çerkes-zâde Mehmed Efendi olarak tanındı. Diyarbakır’ın tanınmış ailelerinden ve ileri gelen âlimlerindendir. Babası Yusuf Âmidî, dedesi de Mustafa Âmidî’dir. Ali Emirî, Esâmî-i Şuʿarâ-yı Âmid adlı eserinde (Yılmaztürk 1999: 57) bu aileye mensup kişilerin hâlen Diyarbakır’da yaşadıklarını ve Çerkes-zâde unvanı ile tanındıklarını söylemektedir. Mehmed Efendi, 1160 yılı sonlarında (1748) vefat etti.

Vahidî’nin Fütuhu’ş-Şam adlı eserini tercüme etmiştir (Türk Dili ve Edebiyatı Ansiklopedisi 1986: 203).  Bir diğer eseri de Kitâbü’l-Vâkıdî adlı eserin mensur çevirisidir.  

Güner, Galip ve Nurhan Güner (hzl.) (2003). Ali Emîrî Efendi Esâmî-i Şu‘arâ-yı Âmid. Ankara: Anıl Matbaa ve Ciltevi. 52.

Kurnaz, Cemâl ve Mustafa Tatçı (hzl.) (2001). Mehmed Nâil Tuman, Tuhfe-i Nâilî -  Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri. C.I-II. Ankara: Bizim Büro Yay.  921.

Türk Dili ve Edebiyatı Ansiklopedisi (1986). C. 6. “Mehmed Efendi (Çerkezzâde)”. İstanbul: Dergâh Yay. 203.

Yılmaztürk, Hasan (1999). Esâmî-i Şu’arâ-yı Âmid’in Tenkitli Metni. Yüksek Lisans Tezi. İstanbul: Fatih Üniversitesi.

Beyt

Zevk-i dünyâ hoş gelir ammâ ki çirkindir sonu

Kim anın hakkında söylenmiş odur dârü’l-bevâr

 (Güner, Galip ve Nurhan Güner (hzl.) (2003). Ali Emîrî Efendi Esâmî-i Şu‘arâ-yı Âmid. Ankara: Anıl Matbaa ve Ciltevi. 52).