Madde Detay

Mustafa Sarı, 9 Şubat 1973'te Kütahya’ya bağlı Altıntaş kazasının Gökçeler köyünde doğmuştur. Annesi Fadime Hanım, babası İbrahim Etem Bey’dir. İlköğrenimini Gökçeler İlkokulunda tamamlayan âşık, ortaokulu köyüne on yedi kilometre uzaktaki Zemme/Çayırbaşı köyü ortaokulunda çoğunlukla okula yayan gidip dönerek bitirir. Kütahya Endüstri Meslek Lisesine başlasa da maddi imkânsızlıklar sebebiyle eğitimini yarım bırakır (Güler 2017: 50-53). Âşık; çini altyapı ustalığı, sığır çobanlığı, inşaat ustalığı, sırça üretimi gibi farklı işlerde çalışır ve köylerde çerçilik yapar. Sarı, askerlik vazifesinden dönünce evlenerek Kütahya’ya yerleşir. 2002 yılında hastalanır ve ortopedik engelli olduğundan emekli olur (Güler 2018: 2).

Mustafa Sarı, yaşadığı acıları ve hüznü şiirinin ana konusu yapar. Saz ve söz merakı yedi yaşında başlar. Askerden önce yazdığı şiirlerini “yetim başında yetimleri var” denilerek köyünden sevdiği kızı alamayınca imha ettiğini söyler (Güler 2018: 1). Şiirlerinde sekizli ve on birli ölçüyü kullanan âşık, güzellemelerinde ve koşma biçimiyle yazdığı şiirlerinde daha başarılıdır. Mustafa Sarı, adını mahlas olarak kullanır.

Âşığın edebî dilinin oluşmasında Yunus Emre, Abdurrahim Karakoç ve Hacı Karakılçık etkilidir. Şiirlerinde kişiliğini yansıtan ve hayata bakışında samimi olan âşık, mısralarında vatan ve millet kavramlarını öne çıkarır. Âşık, sazıyla deyiş, methiye ve hiciv türküleri okur. Gerçekleştirilen mülakatta beş yüze yakın şiiri olmasına rağmen şiirlerini kitaplaştırmadığını ifade eder. Âşık, halen köyünde saz çalıp irticalen şiir söyleyerek Kütahya saz şiirine katkı vermeye devam eder (Güler 2018: 3).