Madde Detay

İstanbul’da doğdu. Doğum tarihi bilinmemektedir. Asıl adı İsmail’dir. Şeyh-zâde Nuh Efendi’nin kardeşi olduğundan Şeyh-zâde Hacı İsmail Pîrî Efendi ve Nuh Efendi Biraderi olarak tanındı. Öğrenimini tamamladıktan sonra hacegân-ı divan sınıfına dâhil oldu. Silahtar kâtipliği yaptı. 25 Recep 1185/3 Kasım 1771’de vefat etti. Mezarı Üsküdar’dadır.

Eserlerine dair bir bilgi bulunmamaktadır. Râmiz (Erdem 1994: 49)’e göre şiir ve inşaya kadir bir mahir şair idi. Kaynaklarda eserlerinden örnek yoktur.

Akbayar, Nuri (hzl.) (1996). Mehmed Süreyyâ Sicill-i Osmanî. C. 4. İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yay. 1334-1335.

Cunbur, Müjgân (2007). “Pîrî”. Türk Dünyası Ortak Edebiyatı, Türk Dünyası Edebiyatçıları Ansiklopedisi. C. 7. Ankara: AKM Yay. 248.

Erdem, Sadık (hzl.) (1994). Râmiz ve Âdâb-ı Zurafâsı (İnceleme-Tenkitli Metin-İndeks-Sözlük). Ankara: AKM Yay. 49.

İpekten, Halûk, Mustafa İsen, Recep Toparlı, Naci Okçu ve Turgut Karabey (1988). Tezkirelere Göre Divan Edebiyatı İsimler Sözlüğü. Ankara: KTB Yay. 358-359.

Kurnaz, Cemâl ve Mustafa Tatcı (hzl.) (2001). Mehmed Nâil Tuman, Tuhfe-i Nâilî -  Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri. C.II. Ankara: Bizim Büro Yay. 121.

Oğraş, Rıza (hzl.) (2001). Esad Mehmed Efendi ve Bağçe-i Safâ-Endûz’u İnceleme-Metin. http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/Eklenti/10734,bahcepdf.pdf?0 [erişim tarihi: 03.06.2014]. 78.

Türk Dili ve Edebiyatı Ansiklopedisi (1990). “Pîrî İsmail Efendi (Hacı)”. C. 7. İstanbul: Dergâh Yay. 252.