Madde Detay

Hafız Sa'îd Efendi, İstanbulludur. Bir süre metrûk başmuhasebe kalemine devam ettikten sonra maliye hazinesine nakledildi ve mümeyyiz-i sani oldu. Fatin Efendi'ye göre muhasebede oldukça yeteneklidir ve şiirleri bir kaç gazel ile bir kaç kasideden ibarettir (1271: 199). Eldeki tek gazelinde Sa'îdâ mahlası kullandığı görülmektedir.

Fatin (1271). Tezkire-i Hâtimetü’l-Eş'âr. İstanbul: Taşbaskısı. 199.

Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatcı (hzl.). (2001). Tuhfe-i Nâilî, Mehmet Nail Tuman. Ankara: Bizim Büro Yay. 440.

Gazel 

Bu renc-i bî-şumâr-ı çarhın elbet gâyeti vardır 

Dil-âşâm-ı firâkın da nehâr-ı vuslatı vardır

Miyânınla dehânın bahsini benden su'âl etme

O mebhasda kimin cânâ su'âle kudreti vardır

Nice elden kosun câm-ı şarâbı rûz u şeb rindân

Anın zîrâ leb-i sâkîye pek kurbiyyeti vardır

Dolaşma yelkovânveş tâli'in akrebdedir vasla

Anın da ey dil-i şeyd[â ] zamân u sâati vardır

Sa'îdâ'nın bu hâl-i pür-melâl ü sûzına bâdî

Felekde âteş-efrûz-ı cihân bir âfeti vardır

(Fatin (1271). Tezkire-i Hâtimetü’l-Eş'âr. İstanbul: Taşbaskısı. 199.)