Madde Detay

Asıl adı Ömer'dir. Aslen Sinoplu olup dedesi Sinoplu Şeyh Hasan Efendi’dir. Bursa’da reisü’l-etibbalık yapmış devrin tabip ve müderrislerinden Abbas Efendi'nin oğludur. Bursalı Ömer Şifâyi ve Kasapzâde nâmlarıyla tanınmıştır. Küçük yaşta anne ve babasını kaybeden Şifâyi, Konya’ya gidip Mevlevî tarikatına intisap ederek Mevlevi dervişi oldu. Mısır ve Kahire seyahatinde Halvetî şeyhlerinden Hasan Efendi ile tanıştı ve onun ilminden istifade etti. Daha sonra, yine onun icazetiyle vatanı Bursa’ya dönüp yerleşti. Baba mesleği olan tabipliği öğrenmeye heves etti. Frenk ve Latin dillerini öğreten kitaplar okudu. Bursa'da, Yıldırım Bayezid Dârüşşifâsı'nda başhekim oldu. Ramiz (Erdem 1994: 173) ve Mehmed Süreyyâ'ya göre (Akbayar 1996: 1600), 1159/1746 yılında vefat etti. Bursa Mevlevîhânesi karşısında medfûndur (Özdemir 2011: 127).

Ömer Şifâyî’nin telif ve tercüme olmak üzere, tespit edilebilen 6 eseri vardır. Genel olarak tıp alanında yazılan bu eserler şunlardır: Mürşidü’l-Muhtâr fî İlmi’l-Esrâr, Tıbb-ı Cedîd-i Kimyâî, Minhâcü’ş-Şifâyî fî Tıbb-ı Kimyâî, Tuhfetü’l-Ahbâb,  Cevherü’l-Ferid fî Tıbbi’l-Cedîd, Mir’atü’s-Sühâ fî Tedbîr-i Tâsi’l-Hukemâ.  

İyi bir tabip olan Şifâyî, aynı zamanda şiir de yazmıştır. Râmiz, onun nazım ve nesirde güçlü, eserleri insanlara şifa dağıtan, tarikat ehli, hoş tabiatlı bir insan olduğunu söyler (Erdem 1994: 172).

Akbayar, Nuri (hzl) (1996). Mehmed Süreyya- Sicill-i Osmânî. C.5. İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yay.

Alsırt, Türkan (2007) “Şifâî”. Türk Dünyası Edebiyatçıları Ansiklopedisi. C.8. Ankara: AKM Yay. 112-113.

Erdem, Sadık (hzl.) (1994). Râmiz ve Âdâb-ı Zurafâ'sı (İnceleme-Tenkidli Metin-İndeks-Sözlük). Ankara: AKM Yay. 

Özdemir, Fatma (2011). Tuhfe-i Nâ'ilî Metin ve Muhtevâ II. Cilt S. 468-734. Yüksek Lisans Tezi. Sivas: Cumhuriyet Üniversitesi