Madde Detay

Diyarbakır'da doğdu. Asıl adı Hasan'dır. Tahsiline memleketinde başladıktan sonra şiire ilgi gösterdi ve şehrinin şairler meclislerinde dikkat çekti. Daha sonra İstanbul'a gitti. İstanbul'da yeniçeri çavuşu oldu (Abdulkadiroğlu 1999:185; Güner 2003: 31). Sultan II. Mustafa döneminde vefat etti. Ölüm tarihi Safâyî'de 1100/1688-89; Beliğ'de ve Ali Emiri'de, 1106/1694-95 olarak gösterilir (Çapan 2005: 440; Abdulkadiroğlu 1999:185; Güner 2003: 31).

Abdulkadiroğlu, Abdulkerim (hzl.) (1999). İsmail Belîğ Nuhbetü’l-Âsâr Li-Zeyli Zübdeti’l-Eş’âr. Ankara: AKM Yay.

Beysanoğlu, Şevket. (1996). Diyarbakırlı Fikir ve Sanat Adamları. Ankara: San Matbaası.

Çapan, Pervin (hzl.) (2005). Mustafa Safâyî Efendi Tezkire-i Safâyî: Nuhbetü’l-Âsâr Min Fevâ’idi’l-Eş’âr İnceleme-Metin-İndeks. Ankara: AKM Yay.

Güner, Galip ve N.Güner (hzl.)(2003). Esâmî-i Şuarâ-yı Âmid. Ali Emiri Efendi. Ankara: Anıl Matbaası.

İnce, Adnan (hzl.) (2005). Tezkiretü’ş-Şu‘arâ Sâlim Efendi. Ankara: AKM Yay.

İpekten, Halûk, M. İsen, R.Toparlı, N. Okçu ve T. Karabey (1998). Tezkirelere Göre Divan Edebiyatı İsimler Sözlüğü. Ankara: KTB Yay.

Kurnaz, Cemal ve M. Tatçı (hzl.)(2001). Mehmed Nâil Tuman Tuhfe-i Nâilî-Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri. Ankara: Bizim Büro Yay.

Reg-i bârîk-i hûnîn sanma dîdemde nümâyândur

Çıkar ka'r-ı yem-i dilden dıraht-ı şâhı mercândur

Nesîm-i âhdan gül-berg-i hâtır olmuş efsürde

Ne tâb-ı nergis-i çeşmânda bir tâze nazar kalmış

Mu'ciz-i la'lün Mesîh ü Hızrı mebhût eylesün

Reşkden terk-i hayât-âbâd-ı nâsût eylesün

Şemîm-i zülfünü yâd eyledüm anberden el çekdüm

Ruhun seyr eyledüm gülşende verd-i terden el çekdüm

Güşâde bulmadum bir hâne-i âsâyişi nâ-çâr

Bisât-ı nerd-bâz-ı çerh-i ahterden el çekdüm

Degüldüm hancer-i zerrîn-kemerle mû-miyân üzre

O bir kuyruklı yılduzdur feleke keh-keşân üzre

(Abdulkadiroğlu, Abdulkerim (hzl.) (1999). İsmail Belîğ Nuhbetü’l-Âsâr Li-Zeyli Zübdeti’l-Eş’âr. Ankara: AKM Yay. 185 )

Sürâhî meclis içre çeşme çeşme kan döker sensiz

Su ağlar u hum ağlar hem şarâb-ı ergavân ağlar

Alıp ruhsâr-ı âteş-tâbını bir dâğ olur gönlüm

Gül ağlar lâle ağlar bülbül ağlar bâğbân ağlar 

(Güner, Galip ve N.Güner (hzl.)(2003). Esâmî-i Şuarâ-yı Âmid. Ali Emiri Efendi. Ankara: Anıl Matbaası. 31)