Madde Detay

Şeyh Vefkî Efendi, Ramazan Efendi'nin oğludur. Üsküdarlıdır. Dıragman Tekkesi şeyhi İsa Efendi'nin kız kardeşi ile evlendi. Bu yakınlıktan dolayı söz konusu şeyhten el aldı. Zikir yolunu Derviş Ali Dede'den öğrendi. Mevlid'i talik hatla yazmayı hattat Hüseyin Efendi'den öğrendi. Bütün bunlardan dolayı "Dırağman Zâkiri" denmekle meşhur oldu. Bu tekkenin müezzinliğini de yaptı. Çorlulu Ali Paşa Camii'nin cuma vaizliğinde bulundu. Ayrıca Dıragman Tekkesinin baş müezzinliğini ve Sivasîzade Tekkesinin şeyhliği yaptı. 1751-1752 yılında vefat etti ve Sivasîzade Tekkesi haricine defnedildi.

Ölümüne, "Mekânı tekke-i firdevs ola Ahmed Efendi'ye" (1160) mısraı tarih düşürüldü (Ekinci 2013: 118 ). Fakat Tuhfe-i Nailî'ye göre, Vefeyat-ı Ayvansarayi'de isminin Ahmed Rıkî ve vefatı tarihinin 1160 /1747-48 olarak kaydedilmesi yanlıştır (Kurnaz ve Tatcı 2001: 1177).

Şiirlerinde Vefkî mahlasını kullandı. Bazı naatları ve ilahilerinin çoğu bestelendi. Buradan da tekke şiirine ilgi duyan bir şair olduğu anlaşılmaktadır.

Ekinci, Ramazan (hzl.) (2013). Hâfız Hüseyin Ayvansarayî, Vefeyât-ı Ayvansarayî. İstanbul: Buhara Yay. 118.

Kurnaz, Cemal, Mustafa Tatcı (hzl.) (2001). Mehmet Nail Tuman, Tuhfe-i Nâilî. Ankara: C. 2. Ankara: Bizim Büro Yay.

Müstakîm-zâde Süleymân Sa'de'd-dîn (1928). Tuhfe-i Hattâtîn. İstanbul: İstanbul Devlet Matbaası. 

Özcan, Abdülkadir (hzl.) (1989). Şeyhî Mehmed Efendi, Vekayiü’l-Fuzelâ. Şakayık-ı Numaniye ve Zeyilleri. C. 5. İstanbul: Çağrı Yay. 

Gülşende bizim nâlişimiz bülbüle benzer
Ruhsârı da ol gonca-dehânın güle benzer

Bağlandı dil-i Vefkî diyü eyleme ta'nı
Var mı görelim bir dahı ol kâmile benzer

Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatcı (hzl.) (2001). Mehmet Nail Tuman, Tuhfe-i Nâilî. C. 2. Ankara: Bizim Büro Yay. 1177.