Madde Detay

Asıl adı Fikret İnanç olan âşık, 1976 yılında Diyarbakır’ın Bismil ilçesine bağlı Ulutürk (Darlı) köyünde dünyaya gelmiştir. Ulutürk (Darlı), yöredeki Alevi inancına mensup Türkmenlerin yaşadığı bir köy olup, son elli yıl içerisinde gerçekleşen göçler neticesinde günümüzde bu köyde Alevi ve Türkmen nüfusu birkaç aile dışında neredeyse hiç kalmamıştır. Babasının adı Mehmet, annesinin adı ise Zeynep’tir. Annesinin babası aynı zamanda köyün cemlerinde rehberlik yapan Mehmet Özdemir’dir. İlkokulu Ulutürk köyünde, ortaokulu ise Bismil’de okumuştur. 1990 yılında ailesiyle beraber Adana’ya göç eden Fikret, burada Adana Erkek Lisesine kaydolmuştur (Akın 2011: 220).

Fikret İnanç, ilkokul yıllarından itibaren saz çalmaya merak sarmıştır. Çocukluk yıllarında sürekli çeşitli âşıkların kasetlerini dinleyerek onların söylediği deyiş ve türküleri ezberlemiş ve kendisi de söylemeye başlamıştır. Her geçen gün bu merakı artan Fikret, Adana’ya yerleştikten ve okula kayıt olduktan sonra hemen bir bağlama almıştır. 1996 yılında Adana Büyükşehir Belediyesi Konservatuarı’nın açmış olduğu sınava girerek kazanmış ve burada bağlama çalmayı öğrenmiştir. Bu arada okulunun düzenlemiş olduğu bütün konserlere katılmış ve bağlamasıyla solo türküler ve deyişler icra etmiştir. Vatani görevini yerine getirdikten sonra İstanbul’a yerleşen şair, Bakırköy’de çeşitli türkü barlarda programlar yapmıştır (Akın 2011: 220).

2004 yılında Almanya’nın Stuttgart şehrine yerleşen Fikret İnanç, hâlen burada ikamet etmekte ve bağlama dersleri vermektedir. Ayrıca burada yapılan cemlerde zâkirlik yapmaktadır. Yazdığı şiirlerin müzikleri de kendisine ait olan şair, tüm şiirlerini içeren bir kitap çalışması yapmaktadır (Akın 2011: 220-221).

Şiirlerini hece ölçüsüyle kaleme alan Fikret İnanç, en çok 8 ve 11’li ölçüleri tercih etmiştir. Yine yöredeki diğer Alevi inancına mensup âşıklar gibi o da başta yarım ve tam uyak olmak üzere uyak çeşitlerinin tamamını şiirlerinde kullanmıştır. Fikret İnanç’ın şiirlerinde yöresel söyleyişlere ve ifadelere yörede yetişen diğer âşıklara kıyasla daha fazla yer verdiği görülmektedir. Bilhassa yörede sayıları günümüzde oldukça azalan Türkmenlerin yöresel söyleyişlerini, deyimlerini ve kalıp sözlerini şiirlerinde bulmamız mümkündür. Alevî ve Bektaşî inancına özgü konuların yanı sıra aşk, gurbet, yakınma, ölüm ve çeşitli sosyal konulara şiirlerinde yer veren âşık, Alevî inancını işlediği şiirlerini yöresiyle bütünleştirerek dile getirmiştir. Bu şiirlerinde yöredeki Türkmen Alevî köylerinin isimlerinin tamamına yer vermiş ve bu köylerde bulunan ziyaretler ile buralarda yaşayan tanınmış şahıslardan özellikle söz etmiştir (Akın 2011: 221-222).