Madde Detay

Hanefi Ünver, 1948 yılında Malatya’nın Doğanşehir ilçesinde dünyaya gelmiştir. Babasının adı Ali Efendi, annesinin adı iseTeslime Hanımdır. Âşık Ünver’in soyu baba tarafından Artvin’in Tomah köyüne, anne tarafından ise Malatya’nın Doğanşehir ilçesinin Çavuşlu köyüne dayanmaktadır. Hanefi Ünver, üvey kardeşlere sahip olup dokuz kişilik bir ailenin yedinci çocuğudur. Âşık Hanefi, geniş bir ailede, maddi sıkıntılar çekerek büyümüştür. Doğduktan altı ay sonra iki gözünü kaybeden Ünver, 13 yaşında cura, 15 yaşında ise bağlama çalmaya başlamıştır.

Hanefi Ünver, 1979 yılında Rize’de Çaykur fabrikasında paketleme personeli olarak çalışmaya başladıktan 6 ay sonra Ankara Çaykur fabrikasına geçmiş ve buradan 1995 yılında emekli olmuştur. Emeklilikten sonra Ünver, Doğanşehir'e dönmüş ve hala bu ilçede yaşamaktadır. 1970 yılında Emine Hanım ile evlenen Hanefi Ünver’in Gamze adında bir kızı vardır. Âşık Hanefi Ünver, âşık olmasının yanı sıra Kur’an-ı Kerim'i de hıfz ederek hâfız olmuştur. Zaman zaman evinin yakınındaki camide gönüllü müezzinlik yapmakta, sesinin güzelliği dolayısıyla ezan okumakta ve Ramazan aylarında camide ilahiler söylemektedir. Doğanşehir halkı tarafından sevilip saygı gösterilen bir şahsiyettir (Solmaz 2018).

Hanefi Ünver, ümmîdir ve usta bir âşığın yanında eğitim almamıştır. Nitekim Ünver’in sazda kendisini geliştirmesi, evinin dört duvarı arasında harcadığı emek neticesinde olmuştur (Doğan 2017: 66). Ünver, 1965 yılında şiirlerini sazıyla icra etmeye başlamıştır. 1970-1981 yılları arasında 11 kaset ve 1 plak çıkaran âşık, hâlen bu sanatını devam ettirmektedir (Solmaz 2018). Âşık, rüyasında kendisine gösterilen sevgilinin meftunu olmuş ve 1980 yılına kadar yazdığı şiirlerde bu sevgilinin aşkını ağırlıklı olarak işlemiştir. Bu sevgili aslında Ünver’e gösterilen bir badedir. Hanefi Ünver, 1965 yılından 1980 yılına kadar yazmış olduğu şiirlerde; can, canan, aşk, gül-bülbül ağırlıklı bireysel konuların yanı sıra adalet, kardeşlik, sevgi, vatan gibi toplumsal konuları da ele almıştır (Taştan 2016: 7). Ünver'in, 1980 yılında Ankara’da Kadirî tarikatına intisap etmesinden sonra hayatında ve sanatında bir kırılma gerçekleşmiştir. 1980 yılından sonra Ünver, dinî ağırlıklı ilahiler yazmaya başlamıştır. O, şiirlerinde bazen Hanefi bazen de hayattan şikâyetini dile getirdiği Talihsiz Hanefi mahlasını kullanmıştır. Âşık Behram Timur’la atışmalar yapmış olmasına rağmen bunlar kayıt altına alınmadığı için günümüze ulaşmamıştır. Hanefi Ünver; Âşık Veysel, Davut Sularî ve Âşık Mahsuni Şerif’den etkilenmiştir. Güçlü bir söyleyişi, akıcı bir dili, yalın bir anlatımı şiirlerinde kullanan Âşık, kendisinden sonra yetişen birçok ozanı etkilemiştir (Solmaz 2018). Âşık, 1990 yılında sazını kırmış ve 17 yıllık bir aradan sonra 2007 yılında tekrar saz çalmaya başlamıştır. Hâlihazırda saz çalmaya devam eden ve söylediklerini bir teyp aracılığıyla kaydeden Ünver’in 150 kadar şiiri bulunmaktadır.