Madde Detay

Asıl adı Mahmûd’dur. Karamanlıdır (Konya). Âşık Çelebi’nin ifadesiyle “büyük sarık başa yüktür” diyerek medresede tahsilini yarım bıraktı ve münzevi bir hayat yaşamaya başladı. İstanbul’a yerleşti. Yarhisar ve İstanbul’da muhtelif camilerde imamlık yaptı. Âşık Çelebi gözlerinin pek görmediğini belirtmektedir. Farsça’yı ders verecek kadar iyi bilen Helâkî’nin ölüm tarihi türlü kaynaklarda 980/ 1572/73, 981/1573/74 ve 983/1575/76 olarak farklı gösterilmektedir. Mehmet Çavuşoğlu şairin Dîvân’ını şiir mecmualarındaki şiirleri de ekleyerek yayımlamıştır (1982). Çavuşoğlu neşri üzerine kimi lisansüstü tez çalışmaları da yapılmıştır (Bkz. Kaynakça) Helâkî’nin şiirlerini tezkire sahipleri övgüde aşırıya gitmeksizin başarılı bulurlar. Sehî ve Latîfî insana hoş gelen gazeller kaleme aldığını, Ahdî şiirlerinin devrinde bilindiğini ve dilden dile dolaştığını kaydeder. Latîfî, Helâkî’nin Farsça bilgisinden övgüyle bahseder. Ahdî, “Egleyen gönlümi gerçi mey-i câm olsa gerek / Dûstum bana lebünsüz o harâm olsa gerek” matla’lı gazelinin halk arasında meşhur olduğunu bildirir. Âşık Çelebi, “İlim adamlarından Farsça bilenlerin çoğunun hocası odur.” dediği Helâkî’nin şiirlerini “sağlam ve renkli” olarak niteler. Helâkî’nin Edirneli Nazmî’nin Mecma’u’n-Nezâ’ir’inde 12, Pervâne Bey Mecmuası’nda 55 adet şiiri yer almaktadır.

Akbayar, Nuri (hzl.) (1996). Mehmed Süreyyâ, Sicill-i Osmanî. İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yay.

Bayram, Yavuz (1995). 16. Yüzyıl Divan Şiirinde Poetika: (Türçe Divanlarda Baki, Nev'i, Fuzuli, Hayali, Taşlıcalı Yahya, Muhibbi, Hayreti, Helaki, Vasfi, Usuli, Amri). Yüksek Lisans Tezi. Samsun: Ondokuz Mayıs Üniversitesi.

Bilgin, Azmi (1999). “Helâkî”. Yaşamları ve Yapıtlarıyla Osmanlı Ansiklopedisi. C. 1. İstanbul: YKY. 562-63.

Canım, Rıdvan (hzl.) (2000). Latîfî, Tezkiretü’ş-Şu’arâ ve Tabsıratü’n-Nuzemâ. Ankara: AKM Yay.

Cunbur, Müjgan (2004). “Gülşehrî”. Türk Dünyası Ortak Edebiyatı Türk Dünyası Edebiyatçıları Ansiklopedisi. C. 5. Ankara: AKM Yay. 5.

Çavuşoğlu, Mehmet (1982). Helâkî Divanı. İstanbul: İÜEF Yay.

Fâizî. Zübdetü’l-eş’âr. Milli Kütüphane, Yz. A. 679, vr. 128b.

İsen, Mustafa (hzl.) (1994).  Künhü’l-Ahbâr’ın Tezkire Kısmı. Ankara: AKM Yay.

Kahraman, Bahattin (2000). “Helâkî Dîvânı’nda Göz ve Gözyaşı”. SÜ Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Türkiyat Araştırmaları Dergisi .(7): 233-64.

Kersu, Baysal (1987). Helâkî Divanı'nda Gazeller. Yüksek Lisans Tezi. İstanbul: İstanbul Üniversitesi.

Kılıç, Filiz (hzl.) (2010). Âşık Çelebi, Meşâ’irü’ş-Şu’arâ (İnceleme-Metin). İstanbul: İstanbul Araştırmaları Enstitüsü Yay.

Kutluk, İbrahim (hzl.) (1978). Kınalızâde Hasan Çelebi, Tezkiretü’ş-Şu’arâ. Ankara: TTK Yay.

Köksal, M. Fatih (2012). Edirneli Nazmî, Mecma’u’n-Nezâ’ir. http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/dosya/1-292688/h/edirneli-nazmi-mecmaun-nezair.pdf. [erişim tarihi: 20.03.2013]

Kurnaz, Cemâl (1998). Helâkî”. İslâm Ansiklopedisi. C. 17. İstanbul: TDV Yay. 173.

Pervâne Bey. Mecmû’a-i Nezâ’ir. Topkapı Sarayı Kütüphanesi Bağdat No. 406, vr. 26b, 41b, 52a.

Riyâzî. Riyâzü’ş-şu’arâ. Süleymaniye Kütüphanesi, Es’ad Ef. No. 3871, vr. 117b.

Sehî (1325). Tezkire-i Sehî. İstanbul: Matbaa-i Âmidî.

Solmaz, Süleyman (hzl.) (2005). Ahdî ve Gülşen-i Şu’arâsı. Ankara: AKM Yay.

Sungurhan Eyduran, Aysun (hzl.) (2008). Beyânî, Tezkiretü’ş-Şu’arâ. Ankara: Kültür Bakanlığı e-kitap: http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/belge/1-83502/beyani----tezkiretus-suara.html [erişim tarihi: 20.03.2013]

Şemseddîn Sâmî (1314). Kâmûsu’l-A’lâm. İstanbul: Mihrân Matbaası.

Şengül, Aişe (1990). Helâkî Dîvanı’nın Tahlîli. Yüksek Lisans Tezi. İstanbul: Marmara Üniversitesi.

  GAZEL 

 Âşüfte eyledi beni bir şûh u şen güzel

 La’lîn-kabâ vü zer-küleh ü sîmîn-ten güzel

 Tûbâ-hırâm u sidre-kıyâm u semen-izâr

 Bâlâ bülend ü mûy-ı miyân u beden güzel

 Îsâ-nefes geçer anuñ [ammâ ki şîvesi]

 Âdemler öldürür iñen âfet iñen güzel

 Bitmez çemende ancılayın bir nihâl-i serv

 Gül-berg-rû vü mû leb-i gonçe dehen güzel

 Görse nihâl-i kaddini vakt-i hırâmda

 Tutmazdı böyle kendüyi serv-i çemen güzel

 Bu şekl-i şâh u bu gül ü şimşâd u nârven

 Ol serv-kadde öykünür imiş iñen güzel

 Şol tıfl-ı nâ-resîde Helâkî zamânede

 Zâhir degül mi olacagı şimdiden güzel

(Köksal, M. Fatih (2012). Edirneli Nazmî, Mecma’u’n-Nezâ’ir. http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/dosya/1-292688/h/edirneli-nazmi-mecmaun-nezair.pdf. [erişim tarihi: 20.03.2013] 1617.)