Madde Detay

Konya’da doğdu. İlk ve orta öğrenimini Konya’nın Ilgın ilçesinde tamamladı. Ilgın İmam Hatip Lisesi (1986) ve Ankara Üniversitesi İlâhiyat Fakültesi mezunudur (1991). İlk şiiri Yeni Taşova gazetesinin eki Kültür Edebiyat dergisinde yayımlandı (Mart 1990). Şiir ve yazıları sırasıyla Ayane, Dergâh, Yedi İklim, Kayıtlar, İkindi Yazıları, Yarın Edebiyat, Hece, Çerağ, Edebiyat Ortamı, Atlılar, Bumerang, Huruç, Okuntu, Kökler, Memleket Dergi, Karagöz, Aşkar, Ücra, Mahalle Mektebi, Türk Dili, Hayal Defteri’nde yayımlandı. Nisan 2003-Haziran 2006 tarihleri arasında (12 sayı) yayımlanan üç aylık edebiyat dergisi Kökler’in yayın yönetmenliğini yaptı. Karagöz ve TYB Akademi dergilerinin kurucuları arasında yer aldı. 2007 yılında yayımlanan Kural Dışı adlı kitabı Türkiye Yazarlar Birliği tarafından eleştiri dalında yılın kitabı ödülüne değer bulundu.

Osman Özbahçe, hem şair hem de şiir eleştirmenidir. Özbahçe, özellikle günümüz şairlerinin şiirleri üzerine eleştirel metinler üretmiştir. En çok etkilendiği şairler arasında Mehmet Âkif Ersoy, Necip Fazıl Kısakürek, Sezai Karakoç ve İsmet Özel sayılabilir. Osman Özbahçe, 1990 kuşağı içnde yer alır. Üzerinde yoğunlaştığı başlıca konular: Modernizm kaynaklı sorunlar, haksızlık, zulüm, inançsızlık buhranı, Yaratıcı, ölüm, aile, vatan, haksızlığa isyan, çocuk duyarlığı, merhamet, saygıdır. Şiirlerinde çocukluğuna ve çocuklara ait duyarlık belirleyici niteliktedir. O bütün bu konular temelinde genel olarak insan değeri üzerinde kafa yorar. Özbahçe, şiiri insan olmanın, insan kalmanın, insan-ı kâmil olmanın ve insan haysiyetini kurtarmanın yollarından biri olarak görür ve kendi şiirini de bu anlayış üzerine temellendirir. Şiirlerinde daha çok Batı kaynaklı modernizm, kapitalizm ve liberalizmin Müslüman Türk toplumu üzerinde yaptığı sosyal, siyasi, kültürel, dinî anlamdaki tahribata yer verir. İslam imanını bütün modernist saldırılara karşı en sağlam ve en emin bir kalkan olarak görür. Dolayısıyla şair, çağımız sorunlarını Müslümanca bir hassasiyetle yaklaşıp irdeler. Şiir kurma tekniği büyük ölçüde İkinci Yeni akımının etkisindedir. Çağrışımlara dayalı bir mısra düzeni vardır. Türkçenin yerleşik dil bilgisi kurallarıyla oynamayı seven, âdeta kendi şiirine özgü yeni bir dil kuran bir şairdir. Soyut kavramları somut nesneler karşıtlığı içinde verme motifini çokça kullanır. Alışılmamış bağdaştırmalar göze batacak derecede yoğunluktadır. Bazı şiirlerinin isimleri bile onun dil, dil bilgisi üzerindeki tasarrufu ve alışılmamış bağdaştırmalardan hareketle ürettiği yeni ve değişik imge sistemini anlamamız için yeterlidir. O bu konuda en çok İkinci Yenicilerden etkilenmiştir. ”Uzun Yürekli Nehir”, "Buldozer Dudak”, “Postallı Güvercin”, “Işığı Kırıp Döken Çocuk Resimleri”, ”Serin Bir Kız İkindisi”, ”Tuzluktan Dökülen Deniz” bunun örneklerindendir. Şekil bakımından tamamen serbest metinlere yer vermiştir. Şiir vezne, kafiyeye, nazım şekline önem vermez. Hem bu araçlar vasıtasıyla elde edilen ahenk, hem de deruni ahenk üretme kaygısında değildir. Onun şiiri duygulandırmaktan ziyade düşündürmeye yönelik bir şiirdir. Ayrıca bazı şiirleri uzun tahkiyeli metinler hâlinde düzenlenmiştir.