Madde Detay

İstanbul'un Fatih semtinde doğar. Eğitim hayatına Erenköy İlkokulu'nda başlayan yazar, Gelenbevi Ortaokulu'ndan sonra, 1934 yılında Saint-Benoit Lisesi'nden mezun olur. 1938'de Hukuk Fakültesi'ni bitiren Günyol, doktora öğrenimi için Paris'e gider; ancak İkinci Dünya Savaşı'nın meydana gelmesiyle öğrenimini yarıda bırakarak Türkiye'ye geri döner. Yarım kalan doktora çalışmasını on yıl sonra "Devletler Hukukunda Birey" konusundaki teziyle tamamlar. Çok yönlü bir donanıma sahip olan Günyol; üniversitede asistanlık, Fransızca öğretmenliği, Tercüme Bürosu üyeliği, hukuk müşavirliği görevlerinde bulunmasının yanı sıra avukatlık da yapar ve Fransızca öğretmenliğinden emekli olur. 9 Temmuz 2004'te hayata gözlerini yumar.

Türk edebiyatına yaptığı çeviri eserler, kaleme aldığı deneme ve eleştirileriyle katkıda bulunan Vedat Günyol, yazın yaşamına roman tanıtan kısa makaleleri ve kitap eleştirileriyle başlar. Çevirileri ile adım attığı yazın yaşamını, eleştiri ve deneme türü ile devam ettirmesinin nedenini yapılan bir röportajda şöyle açıklar: "1934'lerde İstanbul Hukuk Fakültesinde okurken kolej mezunu birkaç arkadaşla tanıştım. Yücel dergisini çıkarıyorlardı. Benim Saint Benoit Fransız Lisesi'nden geldiğimi öğrenmişler; Fransızcadan çeviri yapan arkadaşları olmadığı için beni de aldılar aralarına. Ben de Fransız yazarı Maupassant'dan 'Öç' adlı bir öykü çevirmekle başladım. İkinci Dünya Savaşı başladı, 1939'da Paris'ten yurda döndüm. Okumaya çok meraklı bir adamım. Paris'te Halide Edib Adıvar'la tanıştım, aşağı yukarı on üç yıl onun fahri katipliğini yaptım. Onun yapıtlarını, Hüseyin Rahmi'yi, Yakup Kadri'yi beğenerek okudum. İstanbul'a gelince ilk kez Yakup Kadri ile Halide Edib'in bütün eserlerini karşılaştırarak bir eleştiri yazısı yazdım. Birçok tanıdık yazıyı beğendiler, beni yüreklendirdiler. Eleştiri yazmayı sürdürdüm. Ama eleştiri beni doyurmadı. Zaten benden çok daha yetenekli eleştirmen arkadaşlar vardı. Ben de deneme türüne yöneldim. Özellikle Sabahattin Eyüboğlu'nun Montaigne'den çevirdiği Denemeler kitabından etkilendim." diyen yazar, eleştiri ve deneme türünde eserler üretmeye devam eder. Makalelerini; Yücel, Yeni Ufuklar, Milliyet Sanat, Adam Sanat, Varlık, Yaşasın Edebiyat, Hürriyet Gösteri gibi çeşitli dergilerde yayımlayan Günyol, daha sonra onları kitaplaştırarak Türk edebiyatına kazandırır. Bununla birlikte Ufuklar/Yeni Ufuklar ve Arkadaş dergileri ile Çan Yayınlarını kurup genç yazarların yazın hayatına katılmasında özveri gösterir.

İnsan sevgisi nedeniyle "insan"ı ilgilendiren hemen her konuyu ele alan yazar, bireysel ve toplumsal çatışmaları inceleyip bireyden hareketle toplumu değerlendirerek eleştiri ve denemelerini oluşturur. Deneme, eleştiri, çeviri, anı gibi çeşitli yazın türlerinde eserler meydana getirdiği için Cemal Süreya tarafından "Edebiyatımızın Cumhurbaşkanı" unvanı verilen Günyol; insan sevgisini önceleyen tutumu, bireyden yola çıkarak toplumu anlamlandırmaya çabalayan tavrıyla dikkat çeker.