Madde Detay

Ozan Veli Metin Sivas'ın Divriği ilçesine bağlı Gürpınar köyünde 1945 yılında doğmuştur. Orta okul mezunu olan âşık, çeşitli işlerde çalışmıştır. Askere gitmeden önce İstanbul'a çalışmaya gitmiştir. İstanbul'da çalıştığı sırada askerlik zamanı gelmiştir ve burada biriktirdiği para ile memlekete dönmeye karar vermiştir. Fakat tüm parasını valizle birlikte trende unutmuştur. Bu sebeple askerlikte ekonomik açıdan çok sıkıntı çekmiştir. Askerlik görevi biten Veli Metin, 1966 yılında Ankara'ya yerleşmiştir. Ankara'da yaşayan amcazadesi Feyzullah Çınar, âşığın hayatında önemli rol oynamıştır. Feyzullah Çınar'ın desteği ile şiir yazmaya başlamış ve kendisi gibi şiirle uğraşan Çınar'ın kız kardeşi ile evlenmiştir (Yalçın 2013: 472). 1966 yılından beri Ankara'da ikamet eden Veli Metin memleketi ile bağını devam ettirmektedir ve Gürpınar Köyü Derneğine üyedir (Yalçın 2013: 473).

Ozan Veli Metin adını ve soyadını mahlas olarak kullanmaktadır. Feyzullah Çınar'ın saz çalıp söylemesinden etkilenen Veli Metin, 1967 yılından beri şiir yazmaktadır (Yalçın 2013: 472). Fakat âşık 1974'ten önce yazdığı tüm şiirleri yırtmıştır ve şiire başlama tarihini 1974 olarak kabul etmektedir. Saz çalmayı istemesine rağmen başarılı olamamıştır. Saz çalmanın kısmet ve yetenek işi olduğunu inanan âşığın evdeki sazlarını kendisi gibi ozan olan oğlu altı ay içinde kendi imkanlarıyla öğrenir. Âşık atışmalarının kırıcı olduğunu düşünen Veli Metin, atışmalara katılmamıştır (Yalçın 2013: 473).

Âşık rüya görmüş fakat bâde içmemiştir. Veli Metin gördüğü rüyada bir çölde yürümektedir ve onun baktığı yöne doğru bir ırmak akar, baktığı yerin ağaçları yeşerir. Çölde İmam Hüseyin'i görür ve eteğini öper. İmam Hüseyin de ozanın sırtını sıvazlar, ozan İmam Hüseyin'e Hz. Ali'yi aradığını söyler. İmam Hüseyin, ırmağın sonundaki mezarlıkta Şah-ı Merdan Ali diye bağırırsa görebileceğini söyler. İmam Hüseyin'in söylediklerini yapması üzerine mezarlıktan Hz. Ali çıkar, ozan Hz. Ali'nin elini öper ve duasını alır (Yalçın 2013: 472).

Veli Metin'in ustası yoktur ve kendisi de çırak yetiştirmemiştir. Yunus Emre, Pir Sultan, Karacaoğlan, Davut Sulari gibi isimlerden etkilenmiştir. Haşim Baba, Ozan İbrahim Karababa, Ozan İsmail İpek gibi kendi döneminde âşıkları tanımaktadır. Âşığın yaşamını şiirlerine aktarması görüşündedir ve şiirlerini konularına göre üçe ayırır. Birinci kısım bireysel konuları içeren aşkı ve sevgiyi, ikinci kısım bozulmuş düzeni, üçüncü kısım ise ezilenleri ve masumları anlatan şiirlerdir. Şiirleri çeşitli kitaplarda yayımlanmıştır fakat yayımlanmış eseri bulunmamaktadır. Halkın âşıklara olan ilgisizliğinden yakınan âşık, popüler sanatçılar ile kendilerini kıyaslamıştır, halkın bu sanatçılara değer ve para verdiğini ifade etmiştir. Devletten ise bir beklentisinin olmadığını söylemiştir (Yalçın 2013: 473).