Madde Detay

Konya'da doğdu. Eğitimine 1980 yılında Kıbrıs’ta başlayan yazar, Karaman, Sivas ve Konya gibi şehirlerde ilk ve ortaöğrenimini tamamladı. 1996’da Selçuk Üniversitesi Eğitim Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü'nden mezun oldu. 1996-2010 yılları arasında Aksaray, Rize, Sivas ve Konya'da öğretmenlik yaptı. Selçuk Üniversitesi'nde Selim İleri’nin Edebi Kişiliği ve Öykücülüğü adlı teziyle yüksek lisansını (2006), Hüseyin Rahmi Gürpınar’ın Öyküleri ve Öykücülüğü adlı teziyle doktorasını (2010) tamamladı. 2011 yılında Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü'nde öğretim üyesi olarak görev yaptı. 2013 yılında ise Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi Sosyal ve Beşeri Bilimler Fakültesine atandı. Hâlen, Konya'da yaşamakta ve aynı üniversitede çalışmaktadır.

Edebiyata ilgisi Karaman İmam Hatip Lisesi’nde öğrenci iken başlayan Harmancı, ilk şiirini Karaman’da yayımlanan Uyanış gazetesinde yayımladı. Özellikle 1989-1991 yılları arasında Konya’nın mahalli gazeteleri ile Sayha dergisinde çok sayıda şiir yayımlayan Harmancı, 1993'ten itibaren öykü yazmaya başladı. İlk öyküsü Dergâh dergisinin 1995 Ocak tarihli nüshasında yayımlandı. Bu tarihten itibaren, Dergâh, Hece, Hece Öykü, Yediiklim, Düş Çınarı, Kırklar, Kökler, Karagöz, İtibar, Mahalle Mektebi, Nihayet Dergi, Post Öykü, Temmuz, Karabatak gibi dergilerde öyküler ve öykü eleştirileri yayımladı.

Harmancı'nın ilk öykü kitabı Muhteris’tir (2002). Ertesi Dünya (2003), Yerlere Göklere (2007) ve Melek Kayıtları (2016) yazarın diğer öykü kitaplarıdır. Yerlere Göklere ile Türkiye Yazarlar Birliği “Yılın Hikâyecisi” ödülünü alan Harmancı, öykülerinde çoğu zaman taşra duyarlılığını ön plana çıkartır. Bireyin muhafazakâr hayat tarzı ile modern hayat arasında yaşadığı çatışmalar ile günah, Harmancı öykücülüğünün temel izlekleridir.

Öykülerinde biçimsel arayışlara giren Harmancı, bazı hikâyelerinde noktalama işaretleri kullanmaz (Umur Bey Günleri), şiir formunda hikâyeler yazar (Umur Bey Akşamları), giriş ve sonuç bölümleri büyük harflerle yazılan öykülere (Umur Bey Caddelerde) imza atar. Küçürek öykü türünde önemli örnekler veren yazarın öykü karakterleri çoğunlukla Konya şehriyle bağıntılıdır. Necip Tosun'un tespiti ile (Tosun, 2015:330) nasıl Tahsin Yücel; Elbistan'ı; Cemil Kavukçu, İnegöl'ü; Etham Baran, Yozgat'ı; Yücel Balku, Bursa'yı mekân olarak nasıl ele aldılarsa aynı şekilde Harmancı da Konya'yı şehir olarak hikâyelerinde işlemiştir.