Madde Detay

Haydar Özdemir, 1914'te Sivas'ın Yıldızeli ilçesine bağlı Doğanlı köyünde doğmuştur. Şiirlerinde Dertli Haydar mahlasını kullanan âşığın babasının adı Yusuf’tur. Hayatını çerçilik yaparak köyünde geçirmiştir. İyi bir güreşçi olan âşığın hiç tahsili yoktur; buna rağmen okuryazardır. Arap alfabesini daha iyi bildiğini söylemiştir. Arap alfabesini de Tokat’ın Batmandaş köyünden bir baba dostundan öğrendiğini ifade eder. Altı kere evlenir, iki oğlu sünnet sırasında kan kaybından ölür; hayatta iki kızı kalır. Ticaretten elde ettiği parayı biriktirmeyi başarır. Tokat’a göçünce bir ev alır; kalan parasını da bir vakfa bağışlamıştır. Ömrünün son on yılında gözleri görmez olmuştur. Ömrünün sonunda son eşinden de ayrılmıştır. Geri kalan ömrünü kızının yanında geçirmiştir. 1988’de İstanbul’da vefat etmiştir (Kaya 2009: 67).

Saz çalmayı küçük yaşlarda öğrenmiştir. Sazıyla uyuyacak kadar saza son derece tutkundur. Aynı zamanda saz yapımıyla da ilgilenmiş ve sazını da son derece ustalıkla çalmıştır. Hasan Dede’nin ağzına tükürmesi sonucu dili çözülerek söylemeye başlamıştır. Toplum karşısında ilk defa Fuat Doğu Paşa’nın ve İbrahim Aslanoğlu’nun düzenlediği 1964’teki Sivas Halk Şairleri Bayramı'nda çıkmıştır (Kaya 2009: 67).

On beş yaşında köyünde Aniş adlı bir kızı sevmiş, şiire yönelmesinde bu aşkın da rolü olmuştur. Nitekim şiirlerindeki aşk temasında sevdikleri önemli rol oynamıştır. Şiirlerinde beşeri konuların yanı sıra Hz. Muhammet ve Hz. Ali sevgisinden, Kur'an-ı Kerim'den ve ayetlerinden, Kerbela olayından, sonrasında Hasan ve Hüseyin'den, dört kapı makamından, Aleviliğin merhalelerinden konulardan bahsetmiştir. Şiirlerinde Dertli Haydar veya Âşık Haydar mahlasını kullanmıştır. Dertli Haydar’ın şiirleri teknik yönden oldukça zayıftır. Hece ölçüsüyle, dörtlük nazım birimiyle şiirlerini yazan Dertli Haydar’ın dili açık, anlaşılır ve akıcıdır (Kaya 2009: 67-70).