Madde Detay

Emin Recep Gürel, 1899'da Selanik'in Pazar Tekkesi Mahallesi'nde doğdu. Babası Aziz Bey, adliye memurudur. İlk ve ortaöğrenimini Selanik’te tamamlayan Gürel, dönemin gözde okullarından biri olan Terakki İdadisi'nden mezun oldu. Daha sonra İstanbul’a gelerek Halkalı Yüksek Ziraat Okulu'na kaydoldu ve mezun olduktan sonra tütün ziraatıyla uğraştı. Bir süre Bulgaristan’da bulunan Gürel, bu süre zarfında Bulgarca öğrendi. Bulgaristan Yeni Trakya Tütün Şirketi'nde müdür, İnhisarlar İdaresi'nde tütün eksper muavini, Şişli Terakki Lisesi’nde öğretmen ve idareci olarak çalıştı. 1933'te yuva ve ilkokuldan oluşan Yeni Nesil adlı özel bir okul açtı ve burada üç yıl müdürlük yaptı. Selçuk Kız Sanat Enstitüsü’nde ve Sultanahmet Ticaret Lisesi’nde öğretmenlik görevlerinde bulundu. 1970'te vefat etti.

Yeni Lisan hareketinin etkisiyle edebiyatla ilgilenmeye başlayan Emin Recep, ilk şiirlerini öğrencilik yıllarında yazmaya başlar. Genç Yolcular, Ümid, Dergâh, Yeni Mecmua, Altın Kalem, Hayat, Güneş, Resimli Ay, Yarım Ay'da şiirlerini yayımlar. Yeni Mecmua’da ve Celal Sahir tarafından ayda bir defa yayımlanan Kitaplar’da hece vezniyle şiirler yazan şairler arasında yer alır. Nazım birimi olarak genellikle dörtlük kullandığı görülmektedir. Şiirleri, yaşadığı dönemde takdir toplamıştır. Yakup Kadri, Emin Recep'in şiirlerinin ruh ve mazmun itibariyle taşıdığı yeniliklere dikkat çekmiş, Yahya Kemal ise kendisini "yeni tahassüste ve yeni zevkte" güzel şiirler yazan şairler arasında göstermiştir. Bulgar ve Fransız edebiyatlarıyla da iştigal etmiştir. Cumhuriyet'in ilk yıllarında yeni değerlerin çocuklara benimsetilmesi amacıyla çocuk edebiyatına yönelen şairlerden biri olmuştur. Bir yetişkin dikkatiyle çocuk duyarlılığını yakalamaya çalışan şairin, 1928'de yayımladığı Altın Kitap'ta çocuklara yönelik eğitici şiirleri mevcuttur.

Emin Recep Gürel’in gerek yetişkinler gerekse yetişme çağındakiler için yazdığı şiirlerinin; tarz, tavır ve eda bakımından Hececi şiir anlayışı ve Millî Edebiyat hareketinin içerisinde, memleketçi edebiyat çığırının gerçekçi tarafından ziyade romantik ve pastoral tarafında değerlendirilmesi daha uygundur. Rahat ve ahenkli söyleyişi, samimi ifadesinin yanında şekil bakımından Batılı formları da deneyen bir sanatkâr olarak Türk şiirinde kendine mahsus bir yer tuttuğunu, çok parlak olmasa da usta isimlerle bir arada eser sahibi bir şair sıfatıyla edebiyat tarihinde mütevazı bir mevkii hak ettiğini söylemek gerekir (Ergun 1936: 1243). Gürel'in dergilerde kalan çok sayıda şiirini bir araya getirme çalışmaları, şairin yıllar geçtikçe unutulan isminin tekrar hatırlanmasını sağlamaktadır.