Madde Detay

Adı ve mahlası Osman olan âşık, 1822 yılında Kırşehir'in Çiçekdağı ilçesine bağlı Korkorlu köyünde dünyaya gelmiştir. Âşığın ailesi hakkında çok fazla bilgi yoktur; yalnızca Âşık Vahdetî’nin amcası olduğu ve hiç çocuğunun olmadığı bilinmektedir. Âşık Osman’ın herhangi bir eğitim almadığı, ümmi olduğu bilinmektedir. Âşık, herhangi bir eğitim almamasına rağmen yaşadığı yerde sözü dinlenen, kendisine saygı duyulan bir kişidir. Âşık Osman yalnızca yaşadığı bölgede ün kazanmıştır (Bulut 1983: 43). Âşık, 1889 yılında ölmüştür; ancak ölüm yerinin neresi olduğuna dair bilgi mevcut değildir (Bulut 1983: 43).

Âşık Osman’ın müstakil bir eseri yoktur. Kaynaklarda şiirlerinden yalnızca bir tanesi yer almaktadır. 11’li hece ölçüsü ve koşma nazım şekliyle yazdığı şiirinde “gönül” redifini kullanmıştır. Gönül, âşığın kendisidir. Şiirde gönle seslenilerek dertler paylaşılmış ve gönül ikna ettirilmeye çalışılmıştır (Kırımhan 1995: 129). Yine şiirden hareketle âşığın, yörede yaşayan diğer âşıklar gibi, rahat bir hayat sürmediği anlaşılmaktadır.

Bulut, H. Vahit (1983). Kırşehir Halk Ozanları. Ankara: Filiz Yay.

Kırımhan, S. Nazan (1995). XIX Yüzyılda Yaşamış Kırşehirli Âşıklar ve Âşık Said. Doktora Tezi. Ankara: Gazi Üniversitesi.

Gönül

Şu yalan dünyaya geldim geleli,

Bir yol oynadın da güldün mü gönül

Dünya yalan derdim inanmaz idin,

İnandın sözüme geldin mi gönül

Bir zaman gezerdin Bağdat’tan öte,

Bir zaman tapardın hubları puta

Bir zaman binerdin küheylan ata,

Şimdi boz beygire bindin mi gönül

Başına bağladın mukaddes fesi,

Mal uçun çekerdin dünya yası.

Nittin Arap atı, türlü libası,

Soyulmuş soğana döndün mü gönül

Bir zamanlar dağ oduna yeterdin,

Bildiğinden şaşmaz alır satardın,

Arap at üstünde cıda atardın,

Şimdi küllüğe iskan oldun mu gönül

Eski iyi günde ölüp gitmedin,

Garip bir pelhana zikir etmedin,

Yusuf gibi kendini bir pula satmadın,

Sim sim suyu içtin de kandın mı gönül

Eski dostların da seni bilmiyor.

Tebessüm eyleyip de yüze gülmüyor,

Söylesem de inan kimse gelmiyor,

Eski Âşık Osman kendin mi gönül

Bulut, H. Vahit (1983). Kırşehir Halk Ozanları. Ankara: Filiz Yay., 43-44.