Madde Detay

Sokrat Andreyeviç Datov, 1910 yılında Gürcistan'ın Parmaksız (Tselka) köyünde dünyaya gelmiştir. Parmaksız daha sonra bölge merkezi olmuştur. Kendisi Türkiye'den göç ederek buraya yerleştirilmiş bir Rum ailenin çocuğudur. Dördü erkek beşi kız dokuz çocuk babasıdır. Herhangi bir okula gitmemiştir. Okur yazarlığı kendi kendisine öğrenmiştir. Âşıklık ve müzisyenlik sanatının yanı sıra çiftçiliği de geçim kaynağı olarak kullanmıştır. 1995 yılında Gürcistan'ın Parmaksız (Tselka) köyünde vefat etmiştir.

Sokrat Andreyeviç Datov şiirlerinde Âşık Güleci veya Güleci mahlasını kullanmış, eserlerini saz eşliğinde değil, keman eşliğinde dile getiren bir sanatkârdır. Ustası, kendisi gibi Anadolu'dan Gürcistan'a göçürülen bir ailenin çocuğu olan Âşık Sürayi (Gabrail Demirçov)'dir. Bölgesinde saz ve söz meclislerinin, düğün ve toplantıların vazgeçilmez davetlisidir. Türkçenin dışındaki dillerde şiirler meydana getirdiğine dair bir bilgi yoktur. Esasında yaşadığı bölgede ana dili veya ortak dil Türkçedir. Bilinen âşık makam/ havalarını keman ile başarılı bir şekilde kullanabilmektedir (Hacılar 2007: 46). Eserlerine "zamandan şikayet, kadir - kıymet bilmemek, öğüt ve nasihat içerikli hikemi tarz, güzellere övgü"leri konu olarak seçmiştir. "Kul Mahmut" ve "Yaralı Mahmud" hikayelerini ezberinde tutmakta ve anlatmakta oldukça başarılı olduğu bilinmektedir (Hacılar 2007: 48). "Qış olanda dağlar tipidir gardır/ Niye pislik edek ölüm ki vardır/ Gözel sevda bir çekeni gocaldır/ Dilin acı etme, sözün balla get" mısralarından da anlaşılacağı üzere şiirlerinde Doğu Anadolu bölgesi ağız özellikleri görülmektedir.