Madde Detay

Asıl adı Rabia'dır. Sonradan Adeviye adını almıştır. Halk arasında Adviye olarak da bilinir. Adeviye Özertürk, 1950'de Sivas'ın Şarkışla ilçesinde doğmuştur. 1967-1968 yıllarında Kilis Kız İlköğretmen Okulu'nu bitirir. 1970'de Mustafa Özertürk'le evlenir, bu evlilikten üç çocuğu olur. Yirmi sekiz yıl ilkokul öğretmenliği yaptıktan sonra emekli olur. Eşi, 1995'te vefat etmiştir. Âşıklık geleneğini yaşatan bir aile içinde yetişir. Her ikisi de âşık olan Memiş ve Esme Şahin'in kızıdır (Kaya 2009a: 173). Esme Şahin yaktığı ağıtlarla tanınır. Esme Şahin’in halası Medine Ata da şairdir. Adeviye Özertürk'ün kardeşlerinden Hasan Hüseyin Şahin, Kiraz Kılıç ve Abdülkadir Ozansoy da şiir söylemektedirler (Kaya 2009b: 281; Kaya 2002: 297-308; Turan vd. 2014: 167). Adeviye Özertürk, hâlen Ankara'da ikamet etmektedir.

Doğan Kaya, Adeviye'nin şiirlerini teknik yönden başarılı bulur. Şiirlerinde mahlas kullanmayan âşığın sosyal muhtevalı şiirleri ağırlıktadır (Kaya 2009a: 173). Özertürk, şiirlerini çoğunlukla 8’li, 11’li hece ölçüsüyle yazar. Adeviye Özertürk, Ana Kıymeti adlı şiirinde “Sevgiler soğuyup yalan olunca/ Döşekler soğuyup yılan olunca/ Olgunlaşıp benliğini bulunca/ Ana kıymetini anlarsın yavrum” dizelerinde evladına seslenir. Özertürk'ün şiirlerinin konuları çok çeşitlidir. Her konu hakkında şiir yazar. Demetevler’de oturduğu Barış Apartmanının bazı problemleri, her birine ad verdiği akvaryum balıklarının hastalanıp ölmesi, daha önce çalıştığı Oğuzlar İlkokuluna yapılan ek binadaki aksaklıklar, yine daha önce çalıştığı Karacaoğlan İlkokulu’nun eksiklikleri üzerine söylediği şiirleri Özertürk’ün şiiri; bilgiyi paylaşma, durumu duyurma vasıtası olarak da kabul ettiğini göstermektedir.