Madde Detay

Hazım Demirci 1925 yılında, Adana’nın Kozan ilçesine bağlı Bucak köyünde doğmuştur. Babası Avşar, annesi Farsak'tır. Bir yaşında babasını yitiren âşık, çocukluk döneminde pek çok sıkıntı yaşamış, annesinin başkasıyla evlenmesi sonucu amcasının yanında büyümüştür. Hazım Demirci, yaşadığı sorunlar dolayısıyla eğitimini ilkokula kadar sürdürebilmiştir. Şiir yazmaya ilkokul yıllarında başlamıştır. İki evlilik yapan âşığın ilk eşi Fikriye Hanım'dan bir kızı bir oğlu; ikinci eşi Fatma Hanım'dan ise iki oğlu, iki kızı vardır. O, aynı zamanda Kadirlili Âşık Feymani'nin kayınpederidir. Hayatı boyunca çeşitli dertlerle meşgul olan âşık, 1996 yılının aralık ayında Adana'da vefat etmiştir (Arı 2009: 305).

Şiir söylemeye ilkokul yıllarında yetiştiği kültür çevresi etkili olmuş ve Dadaloğlu, Karacaoğlan, Deli Boran gibi âşıkların kendisini etkilediğini ifade etmiştir. Mahlasını kendi bulan Demirci, "Hazım, Deli Dolu, Deli Hazım" mahlaslarını kullanmıştır. Bade içme olayında ruhani etkilerin olduğunu söyleyen âşığın saz çalma yeteneği yoktur. Şiir söylemesine de bu ruhani etkilerin vesile olduğunu ifade etmiştir. Usta çırak ilişkisi ile yetişmemiştir. Kendisinin de çırakları olmadığını; ancak Hacı Karakılçık, Osman Akçay gibi âşıkları etkilediğini ifade etmiştir. Şiirlerinde genellikle yarım kafiye kullanmıştır. Âşık, birçok şiirinde tasavvufi bir nasihat temasına yer vermiştir. Halk söyleyişlerine de sıkça yer verdiği görülür (Arı 2009: 305).