Madde Detay

Asıl adı Kasım Ocak olan âşık, 1877 yılında Artvin’in Aşağı Maden köyünde doğmuştur. Şiirlerinde İğzarî mahlasını kullanmıştır. Yaşamış olduğu yörede Kasım Hafız ve Kasım Hoca olarak da tanınmaktadır. Âşık, henüz küçük yaşlarda medrese eğitiminin etkisiyle Arapça ve Farsça öğrenmiştir. Âşıklık geleneğini de yine küçükken öğrenmeye başlayan İğzarî, döneminde birçok âşıkla dost olmuş ve onlarla deyişmelerde bulunmuştur. Artvin’in dışında Kars’ın bazı ilçelerinde hocalık, imamlık ve müftülük yapan âşık Selim müftülüğünden emekli olmuştur. Hayatının son yıllarını Kars’ın Selim ilçesinde çocuklarıyla birlikte geçiren âşığın 1967’de bir öğrencisini ziyaret etmek üzere çıktığı yolda tipiye yakalanıp donarak vefat ettiği bilinmektedir (Karadeniz 2002: 281; Öksüz 2013: 278).

Eserlerinde dinî ve felsefi konulara ağırlık veren aşık, hece ve aruz ölçüleriyle şiirler yazmıştır. Sade bir dil kullanan İğzarî’nin bir de mevlit yazdığı bilinmektedir. Şiirlerinden bazıları "Eğletir", Ezel Taksimi", "Gel Yarim", Geçmişim", "Gelir", "Gizlidir", Şaban Babanın" başlıklarını taşımaktadır (Karadeniz 2002: 281-286).