Madde Detay

Diyarbakır'da doğdu. 1970'te ailesiyle birlikte İstanbul-Kumkapı'ya yerleşti. İlk öğrenimini Gedikpaşa'daki Surp Mesropyan Ermeni İlkokulunda tamamladı. Çemberlitaş Kız Lisesinin orta kısmında okudu. Daha sonra iş hayatına atıldı. 2000 yılından itibaren Türkiye Ekonomik ve Toplumsal Tarih Vakfında kurum tarihi projelerinde araştırma ve sözlü tarih çalışmalarında yer aldı. Türkiye Edebiyatçılar Derneği Üyesi ve Türk Pen Kadın Komisyonu Üyesi olan Jaklin Çelik hâlen yazı çalışmalarını sürdürmektedir.

Jaklin Çelik'in hikâye ve söyleşileri 1996'dan itibaren; Öküz, Fesat, Varlık, Uç ve Haliç Edebiyat gibi dergilerde yayımlanmıştır. Cumhuriyet Dergi, Sky Life, Liderler ve Finans Dünyası'nda ise röportajları yer almıştır. Bir yıl süreyle, İstanbul'da Ermenice-Türkçe yayın yapan Agos gazetesinde basın-yayın sayfası editörlüğünü yapmış ve aynı zamanda "Keman Çalan Balıklar" adlı köşesinde yazılarını yayımlamıştır. İlk hikâye kitabı Kum Saatinde Kumkapı (2000)'da erkek-kadın ilişkilerinin yanı sıra çocukluğundan ve yaşam deneyiminden kesitleri anlatmıştır. Yazar verdiği bir söyleşide eserdeki hikâyeleri şöyle değerlendirmiştir: "'Pervane' öyküsünde biraz şizofrenik bir kadın tiplemesi var. Hayal gücümü kullanarak yazdığım bir öykü. Belki kendi içimdeki acelecilikten ve yaptığım sakarlıklardan yola çıkarak yazılmış tümüyle kurgu bir öykü. Diğerlerinde ise, kimlik gözetmeksizin Diyarbakırlı bir kadın olan Hazal'ın, İstanbullu bir kadının, travestiliği seçmiş, kadın ruhu taşıyan bir travestinin yaşamlarından kesitler var. Benim hayatın içinden geliyor olmamdan kaynaklanan karakterler var öykülerin içinde." (Suciyan 2001). Yılanın Yolu (2003)'nda gezgin bir öykücü ve sanatçı olarak göç edenleri anlamıştır. Kaçak Yolcu (2005) bir öykücü ustalığı ile yazılmış kısa gezi yazılarından oluşmaktadır. O toprak ile birlikte o toprağın insanını, o insanın öykülerini anlatan yazar, öykücü olmanın verdiği gözlem gücü ve duru anlatım sergileyerek herbiri bir öykü güzelliğinde gezi yazılarını ortaya çıkarmıştır. Öfkenin Şenliği (2011) adlı romanında yazar, Ramela ve Şake’nin hikâyesini iç içe ilerleyen bir ağıt, yükselen bir çığlık gibi anlatmıştır. Tuncay romanı "Jaklin Çelik’in sıradan bir ayrıntı üstüne, kilisede Tanrı evinde kurduğu bu etkileyici atmosfer, insanlık hallerinin çelişkilerine uzanıyor. Bu bölümde başardığı şey, insanın uyarıcı-tepki bağlamında ortaya koyduğu reflekslerin, kullandığı inanç söyleminin (merhamet ya Rab!) varoluşsal açıdan tutarsızlığını göstermesidir. Yazar bunu Öfkenin Şenliği’nde gündelik dilin söylemine ayrıntılı bir bakış açısıyla gerçekleştiriyor." (Tuncay 2011) cümleleriyle değerlendirmiştir.