Madde Detay

Asıl adı Kasım Ülger olan âşık, şiirlerinde Ȃşık Kasım mahlasını kullanır. 1932'de Sivas'ın Ulaş ilçesine bağlı Acıyurt köyünde dünyaya gelmiştir. Babası İsmail Bey, annesi Hayriye Hanım'dır. Orta hâlli bir ailenin çocuğu olan âşık, ilkokulu Sivas Alpaslan İlkokulu'nda, dışarıdan tamamlar. Gençlik yıllarında ekonomik anlamda büyük sıkıntılar yaşar. Makbule adında bir kadına gönlünü kaptırır, ancak onunla evlenemez. Köylüsü Zernişan Hanım ile dünya evine girer. Bu evlilikten Kenan, Leyla, Aydın, Müzeyyen, Günay, Dürdane, Güven ve Halit isimlerinde sekiz çocuğu dünyaya gelir. Bu çocuklarından Kenan, Leyla ve Aydın, aynı zamanda âşıklık geleneğiyle ilgilenir. Askerdeyken Rizeli bir çavuştan keman çalmayı öğrenir. Askerlik dönüşü düğünlerde keman çalarak ekmek parasını kazanır. Bugün Sivas'ta hayatına devam etmektedir (Kaya 2009: 469; Yıldız 2003: 582; Kaya 1999: 35).

Kasım Ülger, âşıklık geleneğinin yoğun bir biçimde teneffüs edildiği Acıyurt'ta dünyaya geldiği için, halk şiirine yönelmesi tesadüfi değildir. İlk şiirini gençlik yıllarında sevdalandığı ancak kavuşamadığı Makbule Hanım için kaleme alır. Askere gitmeden önce saz çalmayı iyi kötü öğrense de askerdeyken öğrendiği kemanı askerden döndükten sonra saza tercih eder. Kendi sazını komşusuna vererek onun kemanını alır ve o günden itibaren keman çalar. Ailesinden de halk şiiriyle ilgilenenler çıkmıştır. Hatta yeğenleri Cevdet ve Ekrem Ülger'i etkiler. İrticalen söyleme yeteneği vardır, ancak geleneğin diğer pek çok unsuruna haiz değildir. Gençken dinleyip öğrendiği Tahir ile Zühre, Kerem ile Aslı ve Sürmeli Bey hikâyeleri ile Ruhsatî'nin şiirlerini beğenerek okur. Şiirlerini ilham geldiğinde yazarak üretir ve kendine has bir ezgiyle okur. Ellinin üzerine şiiri vardır. Şiirlerinin dörtlük sayısı fazladır. Bu bağlamda destan, en çok kullandığı nazım şeklidir. Şiirlerinin konusu genellikle yaşadığı olaylardan alınmıştır (Kaya 2009: 469; Yıldız 2003: 582; Kaya 1999: 35).