Madde Detay

İstanbul'un Eyüp ilçesinde doğdu. Altunizade İlkokulunu 1956 yılında bitirdi. Öğrenimine İstanbul Bahçelievler Ortaokulunda (1959) devam etti. Ankara Atatürk Lisesini 1962'de, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesini ise 1966 yılında bitirdi. Pertol Ofisi Genel Müdürlüğünde müdürlük ve ekonomistlik gibi görevlerde bulundu. Bunun dışında pek çok şirkette genel müdür ve yönetim kurulu üyesi olarak görev yaptı. Mülkiyeliler Birliği ve Edebiyatçılar Derneği üyesidir. Evli ve iki çocuk babasıdır.

"Dünkü Törende Neler Gördüm" adlı ilk yazısı 1960 yılında, henüz 15 yaşındayken Ankara Telgraf adlı gazetede yayımlandı. Yazılarında İsmail Mert Başat takma adını kullandı. Süreli yayınlarda yayımladığı yazı ve şiirleriyle adını duyurdu. Bu süreli yayınlar arasında Yeni İstanbul (1962), Devrim (1970), Kurtuluş (1971), Türkiye Yazıları (1977-80), Cumhuriyet (1977-78), Dönem (1984), Yarın (1984), Su (1984-85), Dünya, Broy (1989-90), Dilizi (1993) gibi önemli gazete ve dergiler bulunmaktadır. Aynı zamanda kurucu kadrolarında bulunduğu kimi gazete ve dergiler de bulunmaktadır. Bunlar arasında Ekonomi dergisi (1965), Demokrat gazetesi (1980), Türkiye Yazıları dergisi, Yamaç dergisi (1984) ve Kalem Yayınları yer almaktadır. Şiir ve öykülerinin yanı sıra araştırma ve inceleme yayınları da bulunmaktadır. Son dönem yazı hayatının büyük bir bölümünü araştırma ve inceleme kitapları oluşturmuştur.

1962 yılında Yeni İstanbul gazetesi tarafından düzenlenen yarışmada "Nasıl Bir Türk Gençliği?" adlı denemesiyle Deneme Ödülüne layık görüldü. Cumhuriyet gazetesinin 1985 yılında açtığı bir yarışmada Bulantı adlı hikâyesiyle beşinci oldu.

Konur Ertop, 1978 yılında Cumhuriyet gazetesi için kaleme aldığı "Şiirin Akı Karası" adlı yazıda İsmail Sulhi Coşkuner için şunları söylemektedir: "İnsanın iç dünyasıyla toplum sorunlarının, bireyle toplumun, kapanıklılıkla açıklığı karşıtlıklarını edinince ayın dikkate değer şiirlerinden biri Türkiye Yazarları'nda çıkan 'Sevda ve Kavga' oluyor. İ. Mert Başat bu çok canlı, rahat söyleyişli şiirinde cinsel seviyi toplumcu eylemle sarıcı bir biçimde yan yana getirmiş. Özentili yanları yok değil şiirin. Ama tökezlemeyen rahat bir söyleyiş kendini belli ediyor."