Madde Detay

Elazığ'da doğdu. İzmir Atatürk Lisesi'nden mezun olduktan sonra, İktisadi ve Ticari İlimler Akademisi'ni bitirdi. Tiyatroculuğun yanında resim ve heykel çalışmaları da yaptı. 1968 yılında üç arkadaşıyla Ankara’da Drama Tiyatrosu'nu kurdu. Dostoyevski’nin Suç ve Ceza’sını oyunlaştırdı. Charlie Chaplin’in "Sahne Işıkları"nı tiyatroya uyarladı. Yüzlerce filmde rol alan oyuncu siyah beyaz dönemden Kemal Sunal ile oynadığı filmlere kadar oyunculuğunu her rolde sergiledi.

Aldığı ödüller: 13. Antalya Film Şenliği, 1976, En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu, "İşte Hayat"; 18. Antalya Film Şenliği, 1981, En İyi Erkek Oyuncu, "Derya Gülü".

Yönettiği filmlerden bazıları: "Bizim Sokak" (1981), "Deliler Koğuşu" (1981), "Duy Kalbimin Feryadını" (1980), "İbişo" (1980), "Bebek" (1979), "Hayat Cehennemi-Hiç" (1971).

Yüce, 15 Mayıs 1991'de İstanbul'da vefat etti.

İhsan Yüce sinema, tiyatro, resim ve heykel dışında edebiyatla da ilgilidir. Pek çok şiiri vardır ama bunlardan günümüze ulaşan en bilinen şiiri “Ekmek, Şarap, Sen ve Ben”dir. Şiir Mazlum Çimen’in bestesiyle Mümtaz Sevinç tarafından seslendirilmiştir. Yazdığı senaryolara kendi yaşamından kesitler ve dönemin siyasi olaylarına göndermeler yerleştirdi. İhsan Yüce, bir bakıma, 1970’lerde yükselen köylü sosyalist hareketin sinemamızdaki taşlama örneklerini kaleminin ucunda ve en yalın, en anlaşılır dille işlemiş sanatçıların başında gelir. Senaryosunu yazdığı filmler arasında "Bir Umut Uğruna" (1991), "Öğretmen" (1988), "Uyanık Gazeteci" (1988), "Sonsuz Aşk" (1986), "Deliye Her Gün Bayram" (1985), "Şabaniye" (1984), "Duy Kalbimin Feryadını" (1980), "Mahmudo ile Hazel" (1979), "Kibar Feyzo" (1978), "Azrailin Beş Atlısı" (1978), "Nerde Beleş Orda Yerleş" (1976), "Kocam Erkek mi?" (1975), "Bedrana" (1974), "Ağrı Dağı'nın Gazabı" (1973), "Hayat Cehennemi-Hiç" ( 1971) vb. yer alır.