Madde Detay

1779 yılında Manisa'da doğdu. Adı Es'ad Ahmed Efendi'dir. Bütün kaynaklar böyle yazdığı hâlde Bursalı Mehmed Tâhir adının Mehmed Es'ad Efendi olduğunu yazıyor (Bursalı Mehmed Tahir 1333: 72). Manisa müftüsü Na'îmî Halîl Efendi'nin oğludur. Babasından ilk eğitimini aldıktan sonra İstanbul'a gitti. Meşhur Hoca Neş'et Efendi'den Farsça'yı ve Hoca Abdurrahîm Efendi'den Arapça'yı ve diğer ilimleri öğrendi. 1824'te müderris oldu. 1837'de Manisa müftüsü, 1852 yılında Kudüs kadısı oldu. 1857'de Manisa'da vefat etti, babasının yanına defnedildi. Kâdirî tarikatına bağlı olup Borlu Kuddûsî Ahmed Efendi'nin halifesidir. Şiirine örnek Fatîn Tezkiresi'ndedir.

Eserleri şunlardır:

1. Nasîhatü'l-Mülûk Tercümesi: Yazma hâlindedir.

2. Tuhfe-i Arabiyye-i Âsım Şerhi: Bu eser Mütercim Âsım'ın Tuhfe-i Vehbî tarzındaki Arapça lügatinin tercümesidir, ancak yarısına kadar şerhedilmiştir.

Bursalı Mehmed Tahir (1333). Osmanlı Müellifleri. C. II. İstanbul.

Ergun, Sadeddin Nüzhet (yty.). Türk Şairleri. C. III. İstanbul.

Fatîn Dâvud (1271). Hâtimetü'l-Eş‘âr. İstanbul.

İnal, İbnü'l-Emin Mahmud Kemal (1988). Son Asır Türk Şairleri. C. I. İstanbul: Dergah Yay.

Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatcı (hzl.) (2001). Mehmed Nail Tuman, Tuhfe-i Nâ'ilî-Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri. C. I. Ankara: Bizim Büro Yay.

Mehmed Süreyya (1308). Sicill-i Osmânî. C. I. İstanbul.

Na't-ı Şerîf

Dü-âlem nûr-ı zâtından eserdir yâ Resûlallâh

Vücûdundan halâyık behre-verdir yâ Resûlallâh

Cebînin ahteri burc-ı hidâyet ehl-i irfâna

Dü-çeşmin manzar-ı levh-i kaderdir yâ Resûlallâh

Nihâlin sâyesi murg-ı hümâdır hâke meyl etmez

Uluvv-i şânına burhân-ı ferdir yâ Resûlallâh

Dil-i uşşâkı bülbül-veş nevâ-sâz eyleyen her dem

Cemâlin goncasından bûy-ı terdir yâ Resûlallâh

Adû-yı bed-zebâna cây-ı emn olmazdı dünyâda

Velî âsâr-ı feyzin ser-te-serdir yâ Resûlallâh

Ne mümkindir beşer künh-i şerîfin eyleye idrâk

Sana vassâf olan Rabb-i kaderdir yâ Resûlallâh

Şefâ'atla bula fevz ü felâhı Es'ad-ı âsî

Eğer olmazsa hâli der-be-derdir yâ Resûlallâh

(Fatîn Dâvud (1271). Hâtimetü'l-Eş‘âr. İstanbul. 13, 14.)