Madde Detay

1877'de Zile’de doğan Remzi, medrese ve rüştiye okumuştur. Bütün yaşamını Zile’de geçirip Zile Eytam Müdürlüğü ve Belediye Başkanlığı görevlerinde bulunmuştur. Remzi, temiz giyimi, hoş sohbeti ve nüktedan tavrı ile Zile’nin unutulmayan kişilerinden biri olmuştur. Zileli Ârifî ana baba yurdu Zile’de hatırı sayılır bir âşık olarak yaşarken kasabanın şiir meraklısı gençleri ondan yararlanmaktan geri kalmamışlardır. Bunlar arasında Remzi ve Lütfi’yi yetiştirmiş, yörenin usta aşıkları arasına sokmuştur. “Sülalem Haret-i Çeltek kibar-ı evliyadandır.” diyerek soyunun asaleti ile övünen ve 1942’de vefat eden Remzi’nin Allah’a Mektup, Mektep Destanı, Para ile Hasbihal, Cumhuriyet Marşı gibi uzun manzumeleri ile içinde pek çok şiiri kayıtlı olan defteri torunu Fuat Sezgi’de bulunmaktadır.

Remzi ustası Ârifî’nin bir şiirine aynı ölçü ve aynı uyak ile son beyiti: "Remzi eyledi tenvir kimse olamaz münkir/Arif olundu tanzir böyle irşâda, sâki" biçiminde olan ve yedi beyitten oluşan bir nazire söylemiştir. Remzi’nin: "İnsanı kâmil isen az ye az uyu" gibi özlü söyleyişi, "Bazı yerde sim ve zer evrak nikel derya gibi/ Bizde bir evrakı nakti adeta kimya gibi." biçiminde ustaca söylediği dizeleri, Meşrutiyet için yazdığı: "Saye-i meşrutiyette çok şükür rahatteyiz/Paradan puldan münezzeh âşıkı âvareyiz" biçiminde başlayan şiiri ile Zileli bir zenginin evinin kapısına yaptırdığı çeşme için kendisinden kitabeye bir söz rica etmesi üzerine söylediği: "Çaldın çırptın yaptırdın hayra çeşme/İç suyunu artık kişne ha kişne" dizeleri öyküsü ile birlikte hâlâ anlatılmaktadır. Pek parasız kaldığı bir günde vergi için gelen tahsildara söylediği argolu şiiri de dillere destan olmuştur.