Madde Detay

Osman Demirci, Artvin’in Ardanuç’un Çidil (şimdiki adı Bağlıca) köyünde 1931’de dünyaya gelmiştir. Murgul’da bir işletmeden emekli olduktan sonra yerleştiği Bursa’da kendini tümüyle şiire verir. Yaşamı boyunca birçok âşıkla dostluk kurar. Bu yolla hem bilgisini arttırır hem de değişik çevrelerde duyulmaya başlar (Karadeniz 2002: 136).

Demirci, küçük yaşlardan itibaren âşıklığa ve şiirle ilgilenmeye başlar. Köyüne gidip gelen âşıklar ve bazı yaşlı kişilerden etkilenir. Önceleri usta malı deyişler ve şiirler ezberleyen âşık, daha sonra kendi yazmaya başlar. Hemen her konuda yüzlerce şiiri bulunan Dumanî’nin eserleri çeşitli araştırmalarda aktarılır (Karadeniz 2002: 136). Karadeniz, Kul Dumanî’nin “Artvin’in”, “Âşık Oldum”, “Bulamadım”, “Bulamazsın”, “Gayrı”, Gelir”, “Gerek”, “Kan Ağlar”, “Ne Anlar”, “Nedendir”, “Oldum”, “Vardır 1”, “Vardır 2” ve “Yaklaştı” adlı şiirlerine ilk defa yer verir. Bu şiirlerde Dumanî ve Kul Dumanî mahlasını kullanan âşık, hece ölçüsü ve dörtlüklerle yazar. Burada Artvin’in doğal güzellikleri, aşk, ayrılık, dünyanın faniliği, felekten şikâyet gibi konuları işler.