Madde Detay

Zarifî Hanım, Çankırı’da 1825 yılında doğdu. Kadızadelerden şair Behçet Bey'in halasıdır. Behçet Bey, halasına ait bir cilt şiir mecmuası olduğunu, kâğıt bulamazsa ilhamlarını etekliğinin iç tarafına yazdığını nakletmiş ancak ne mecmuası ne de bir şiiri bulunamamıştır (Cunbur 2011: 300-301; Onay 1931:136’den alıntılayan Turan-Saluk 2014: 522). Millî Kütüphane yazmaları arasında 143 numaralı cöngün 48a yaprağında bir koşması kayıtlıdır. Kullandığı kelimelerden şairin öğrenim görmüş olduğu anlaşılmaktadır. Zarifî Hanım, 1301/1885'te vefat etmiştir (Turan-Saluk 2014: 522).

Cunbur, Müjgân (2011). Osmanlı Dönemi Türk Kadın Şairleri. Ankara: Türk Kadınları Kültür Derneği Genel Merkezi Yay. 

Onay, Ahmet Talat (1931). Çankırı Şairleri. Çankırı: Çankırı Matbaası.

Turan, F. Ahsen, Reyhan Gökben Saluk, Özlem Ünal Ünalan (2014). Geçmişten Günümüze Sazda ve Sözde Usta Kadınlar. Ed. Nezahat Özcan. Ankara: Gazi Kitabevi.

Koşma

Ne bahtım var benim, ne dilberde ihsan

İltifat ettiğim de benden usandı

Cevr ü cefâ işi hiç vermez aman

Yalvardıkça ol şâh benden usandı

Taliim yok idi benim tâ ezel

Benden de bezdi Hudâ lemyezel

Görmedim cihânda böyle bir güzel

Muhabbet ettiğim benden usandı

Zulm etme sevdiğim bana bu kadar

Gâyet ile hâlim oldı mükedder

Bana söylemeğe iftihar eder

 Ta ol kadar dilber benden usandı

Bir gözleri âfet kameti servi

Güzellikte asla yoktur kusuru

Âşıkı çok ama çoktur çevri

Zâyi ettiği için benden usandı.

Cunbur, Müjgan (2011). Osmanlı Dönemi Türk Kadın Şairleri Türk Kadınları. Ankara: Kültür Derneği Genel Merkezi Yay. 300-301.