Madde Detay

İstanbul'da 1245/1829 yılının ortalarında doğdu. Asıl adı İsmâil Gâlib Bey'dir. Şiirlerinde Gâlib mahlasını kullandı. Hamîd Sancağı kaymakamı ve Surre Emîni Hacı Mustafa Ağa'nın torunudur. Taşra kaymamlıklarında bulunup Samaku'dan mazul olan ve 1271/1854 yılında vefat eden İzzet Bey'in oğlu olduğu için İzzet Bey-zâde sanıyla tanındı. 1259/1843 tarihinde Mektûbî-i Sadr-ı Âlî halifeleri sınıfına katıldı. 1270/1854 yılında hâcelik rütbesini elde etti. Fatîn Tezkiresi'nin basıldığı tarihte (1271/1855) hayatta idi. Bu tarihten sonraki bilmediğimiz bir yılda vefat etmiş olmalıdır. Sicill-i Osmânî'de ise sadece Sultan Abdülazîz devrinin (1861-1876) ortalarında vefat etti, denilmekte ve kesin bir tarih verilmemektedir (Mehmed Süreyya 1311: 474). Şiirine örnek Fatîn Tezkiresi'ndedir.

Fatîn Dâvud (1271). Hâtimetü'l‑Eş‘âr. İstanbul.

Mehmed Süreyya (1311). Sicill-i Osmânî. C. IV. İstanbul.

Gazel

Şikeste nahl-i kaddim kâmet-i dildârı gördükçe

Olur sad-pâre cismim gamze-i hûn-hârı gördükçe

Ser-i kûyunda cânâ aglarım gördükçe agyârı

Figân itmez mi bülbül devr-i gülde hârı gördükçe

Dilim handân olur ol la'l-i şekker-bâra bakdıkça

Gözüm giryân olur ol dîde-i gaddârı gördükçe

Bulur ten tâze bir cân vuslatın tekrârını görsem

Karârım mahv olur hecrinde istikrârı gördükçe

Tutar dünyâyı âhım şevk-i la'l-i tâb-nâkinden

Nihâl-i ûd Gâlib nice yanmaz nârı gördükçe

(Fatîn Dâvud (1271). Hâtimetü'l‑Eş‘âr. İstanbul. 313.)