Madde Detay

1222/1807 yılında İstanbul'da doğan Re'fet Paşa'nın asıl adı Süleyman Re'fet Paşa'dır. Re'fet şiirlerinde kullandığı mahlasıdır. Sultan III. Selîm zamanında paşa olan rikâb-ı hümâyûn çuhadârlarından Arnavud Mustafa Ağa'nın oğludur. Küçüklüğünde enderûn-ı hümâyûna alınmış, orada yetişmiştir. 1826'da enderun çuhadarı oldu. Öğrenimini tamamlayarak askeriyeye geçti. 1829 yılında yüzbaşı, kısa bir süre sonra binbaşı ve miralay oldu. 1840 senesinde mirliva, 1841 senesinde ferik, 1843'te dâr-ı şûrâ-yı askerî re'îsü'r-rü'esâsı oldu. 1844 senesinde vezaretle meclis-i vâlâ reisi, 1845'te serasker oldu, 1846'da azlolundu. Kısa bir müddet sonra Paris sefirliğine atandı. 1848 senesinde ticaret nazırı ve bir hafta kadar sonra da memleketeyn murahhası oldu. 1849'da kapdan-ı deryâ, 1851'de meclis-i vâlâ azası, 1852'de Bursa valisi olup aynı yıl azledilmiş ve Halep valisi olmuştur. 1855'te İzmir, aynı yılın sonunda Şam ve 1856 yılında ikinci defa Bursa valisi oldu. 1859'da azledildi, aynı yıl tanzimat azası olduysa da yıl sonunda bu görevinden ayrıldı. 1861'de Edirne valisi, 1862'de Vidin valisi oldu, 1864'te ikinci defa Edirne valiliğine getirildi. 1281/1865 yılında Edirne'de vefat etti. Mezarı İstanbul yolunda Seyyid Celâlî Kabristanı'ndadır.

Mehmed Fuad Bey ve Cevad Bey adlı iki oğlu olup bunlar da devlet hizmetinde görev yapmışlardır. Kaynaklarda tedbirli, yetenekli, cömert, yumuşak huylu, şiir ve inşası ile tanınmış; orta boylu, balık etli, güzel yüzlü bir devlet adamı olarak tanıtılmaktadır.

Şiirine örnek Atâ Târîhi'nde ve Fatîn Tezkiresi'ndedir.

Arslan, Mehmet (hzl.) (2010). Tayyârzâde Atâ - Osmanlı Saray Tarihi - Enderûn Tarihi. C. IV. İstanbul: Kitabevi Yay.

Fatîn Dâvud (1271). Hâtimetü'l‑Eş‘âr. İstanbul.

Mehmed Süreyya (1311). Sicill-i Osmânî. C. III. İstanbul.

Peremeci, Osman Nuri (1939). Edirne Tarihi. İstanbul.

Gazel

Gâlibâ olmuş şikest ki sâz u nây-ı merhamet

Bir çalar görmem işitmem hiç nevây-ı merhamet

Gûşeye atmış felek âhen misâli gadri gör

Paslanup hiç kalmamış aslâ cilây-ı merhamet

Lutf u şefkat şimdi ayb olmuş gibidir vâh vâh

Kimse virmez kimseye kat'â atâ-yı merhamet

Derd ü gadr u zulm ile mecrûh olup cümle cihân

Kimseye virmez felek bir kez devâ-yı merhamet

Tîr atup yayım yasup meydân-ı aşkda Re'fetâ

Kimde kalmışdır aceb bilmem hevâ-yı merhamet

(Arslan, Mehmet (hzl.) (2010). Tayyârzâde Atâ - Osmanlı Saray Tarihi - Enderûn Tarihi. C. IV. İstanbul: Kitabevi Yay. 554.)