Madde Detay

Balıkesirli olup 1301/1883 yılında doğdu. Küçük Hacı-zade Halîl Nâ'ilî Efendi’nin oğludur. İlköğrenimini yaptıktan sonra yedi yıl medreseye devam etti. Hafızlığa çalıştı. Balıkesir Lisesi'ne devam ederek diploma aldı. Öğrenme arzusu devam eden Hâmid Ahmed Bey İstanbul Öğretmen Okulu'na girerek 1324/1906-07'de rüştiyeden mezun oldu. Beyrut'un Sayda kazasına öğretmen olarak atandı. Daha sonra Karesi vilayeti dahilinde Erdek, Gömeç, Bayramiç kazalarında başöğretmenlik; Balıkesir Öğretmen Okulu'nda müdür yardımcılığı ile edebiyat öğretmenliği yaptı. Öğretmen Okulu'nun kapatılması üzerine Gönen kazası numune müdürlüğüne geçti. 1338/1919'da Öğretmen Okulu'nun tekrar açılması üzerine burada Türkçe öğretmenliği yaptı. 11 Şaban 1339/30 Nisan 1920 tarihinde vefat etti. Balıkesir'de Başçeşme Mezarlığı'nda medfundur (Sarı 1999: 75; Kurnaz vd. 2001: 1239).

Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatcı (hzl.) (2001). Mehmet Nail Tuman, Tuhfe-i Nâilî--Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri. Ankara: Bizim Büro Yay. 

Sarı, Mehmet ve Ahmet Karaman (1999). İsmail Hakkı Uzunçarşılı, Karesi Meşâhiri (Balıkesir Meşhurları). Balıkesir: Zağnos Kültür ve Eğitim Vakfı.

Verem Kurbanı Münevver Bir Genç Kıza

Yazık yazık sen misin bir kenâra atılan

Siyâh toprak içinde çürüyerek mahv olan

Yazık yazık sen iken zarîf, taze bir fidan

Yere düştün kuruyup henüz çiçek açmadan

Verem denen bir harîs ciğerimi kemirdi

Bu milleti süsleyen vücudunu devirdi

Seni şevkle bekleyen günler şimdi mâtem-gûn

Bülbül gibi öttüğün bütün yerler pür-sükûn

Parlak âtî, sa'âdet va'd eyleyen dehr-i dûn

Seni iğfâl etmekle ne kazandı utansın

Verem denen vahşiye ciğerini kaptırdın

Haşerâta cismini eyvâh gıda yaptırdın

Yükselmiştin irfândan bir münevver semâya

Mevkûf idi hayâtın kadınlığa a'lâya

Fakat haksız ölümle mahvolunca bu gâye

Uçtu rûhun nâlekâr şekvâ edip Hudâ'ya

Verem denen bir zâlim feryâdına bakmadı

En bî-amân silâhı ciğerine sapladı

(Sarı, Mehmet ve Ahmet Karaman (1999). İsmail Hakkı Uzunçarşılı, Karesi Meşâhiri (Balıkesir Meşhurları). Balıkesir: Zağnos Kültür ve Eğitim Vakfı. 76.)