Madde Detay

Asıl adı Ethem Karagülle olan âşık, şiirlerinde Karagülle mahlasını kullanır. 1952'de Sivas'ın Kangal ilçesine bağlı Çaltepe (Zerk) köyünde dünyaya gelmiştir. Babası İbrahim Bey, annesi Zehra Hanım'dır. İlkokulu köyünde tamamlar. Sonrasında ekonomik sorunlar dolayısıyla öğrenimine devam edemez. İlkokuldan sonra çalışma hayatına girer. On iki yaşındayken gurbete çıkar. 1964-1967 yılları arasında Adana, Mersin ve Tarsus'ta, 1971-1978 yılları arasında İstanbul'da, 1978'den sonra ise Ankara'da farklı işlerde çalışır. Seyyar satıcılık, garsonluk, kalorifer tesisatçılığı gibi işler yapar. Vatani görevini Sarıkamış ve Ağrı'da yaparak tamamlar. Bir ara İncesu Lisesi'nde hizmetli olarak da görev yapar. 1998'de buradan emekli olur. Evli ve iki erkek çocuk babası olan Ethem Karagülle, hâlen Ankara'da ikamet etmektedir (Kılıçaslan vd. 2011: 141; Kaya 2009: 444; Yıldız 2003: 463; Özhan vd. 1992: 184).

Âşıklığa çok küçük yaşlarda başlayan Karagülle, ilk şiirini çobanlık yaptığı yıllarda kaleme almıştır. Saz çalmaya da yine bu yıllarda başlar. Klasik âşıklık geleneğinin pek çok unsurunu haizdir. Atışma ve deyişme yapabilir. Herhangi bir usta çırak ilişkisinden geçmemiştir, ancak gördüğü bir rüya neticesinde âşıklığını pekiştirir. Pir Sultan Abdal, Yunus Emre, Karacaoğlan ve Âşık Mahzuni Şerif etkilendiği âşıklardır. Çırağı yoktur. İlk plağını 1973'te İstanbul'da çıkarır. Beş plağı ve sekiz kaseti vardır. 1974'te Buluş Plak, bir plağı üzerine Karagülle yazdıktan sonra bu ismi mahlas hâline getirmiştir. Ülkenin pek çok yerinde konserlere, şenliklere ve etkinliklere katılmıştır. 1987'de Antalya'da düzenlenen Abdal Musa şenliklerinde birincilik ödülü almıştır. Halk Ozanları Kültür Derneği ve Halk Ozanları Vakfı, Âşıklar Kooperatifleri Derneği (HAŞKOOP) gibi derneklerin kuruculuğunu yapar. Şiirlerinin konu kadrosu geniş olmakla birlikte dinî- tasavvufi konularda ürettiği şiirleri daha ziyadedir. Şiirlerinin nazım birimi dörtlüktür. Koşma ve semai en sık kullandığı nazım şekilleridir (Kılıçaslan vd. 2011: 141-143; Kaya 2009: 444; Yıldız 2003: 463; Özhan vd. 1992: 184).