Madde Detay

Asıl adı Abdülfettâh Fethî Efendi'dir. 1252/1837 yılında doğdu. Şa'bân Kâmî'nin kardeşinin oğludur. Eğitimini tamamladıktan sonra çeşitli memuriyetlerde bulundu. Siirt, Mardin sancakları evkaf muhasebeciliğinde, Şirvan kaymakamlığında ve sonunda 1289/1873'te merkez mutasarrıflığı Meclis-i İdare başkitâbetinde ve 1293/ 1877 yılında da Mardin sancağı yazı işleri müdürlüğünde çalıştığı bilinmektedir. 1316/1899 yılında vefat etti.

Ali Emiri, şairin mürettep Dîvân'ı olduğunu söylemektedir.

Beysanoğlu, Şevket (1997). Diyarbakırlı Fikir ve Sanat Adamları. C.II. Ankara: San Matbaası.

Dîvân-ı Kâmî (1280). İstanbul. 59-60.

Güner, Galip ve Nurhan Güner (hzl.) (2003). Ali Emîrî Efendi, Esâmî-i Şuarâ-yı Âmid. Ankara.

Nâzım-ı Müşârün İleyh Biraderzâdesi Fethî Bi’l-Müşâreke Söyledikleri Gazeldir

K Lâleveş açtın derûn-ı dilde dâğ-ı hasreti

F Ey dil-i sevdâ-zede urdun bu bâg-ı firkati

F Bir kadeh meyle götür sâkî hicâb-ı hacleti

 Ur kümeyt-i sâgara sîmînli câm-ı işreti

K Şöyle bir aşk âteşi vardır ocag-ı sînede

 Dökseler deryâları sönmez şirâr-ı şiddeti

F Nâr-ı âhım nerm eder sengîn fûlâd-ı dilleri

 Âheni nerm eylemekdir âteşin hâsiyyeti

K Gönlümü bir yerde koydu cismimi bir yerde âh

 Gurbetin inkâr olunmaz bu iki hâsiyyeti

F Kaldı ser-beste derûn-ı sînede açılmadı

 Ben ne yüzden ihtiyâr ettim diyâr-ı gurbeti

K Yüz çevirmez derd ü gamdan zevkden kalmaz geru

 Bilmezem dîvâne dil eyler ne akla hizmeti

F Begnâzım leşker-i hat geldi çek dizgin düşür

 Yetişir üftâdegâna sürme esb-i nahveti

K Şîşe-i lutfu şikest etmiş etibbâ-yı zamân

 Kanda bulsun hastegân-ı dil devâ-yı sıhhati

F İntikâm almak gibi var mı cihân içre safâ

 Düşmeninden Fethiyâ elden alınca mürveti

K Çıkdı gird-âb-ı gam-ı bahr-ı emelden Kâmiyâ

 Keştî-i ikbâl buldu sâhil-i emniyeti

(Dîvân-ı Kâmî.(1280)  İstanbul. 59-60.)