Madde Detay

1255/1839 yılında Bağdat’ta doğdu. Doğum tarihi, Kâfile-i Şu’arâ’da 1257/1841 olarak kayıtlıdır (Kutlar Oğuz vd. 2012: 66). Rumeli valisi Koca Hakkı Paşa’nın torunu, Bursa valisi Ahmed İzzet Paşa’nın da oğludur. 1263/1846 yılında babasıyla İstanbul’a geldi. Özel hocalardan dersler alarak öğrenimini tamamladıktan sonra 1273/1856-57 yılında sadaret mektubî kalemine memur olarak atanan Âsaf Bey, daha sonra babasının atandığı bazı vilayetlerde mektubî mümeyyizliği ve muavinliği gibi görevlerde bulundu. Bursa mektubî muavinliği görevini yaparken Bağdat’a vali olarak atanan Mithat Paşa’yla birlikte Bağdat’a gitti. Bir müddet burada kaldı ancak hastalanınca İstanbul’a döndü. Basiret, İstikbal ve Vakit gazetelerinde ıslahatın lüzumu üzerine yazılar yazdı. Üsküdar halkının tercihi üzerine İlgâ-yı Kavânin komisyonu üyeliğine seçildi. Ali Suâvî ve arkadaşlarının Şehzade Murâd (V. Murâd)’ı başa geçirmek için kurdukları komitede yer aldığı gerekçesiyle divan-ı harp kararıyla üç yıllığına kalebent olarak Sakız’a gönderildi. Mahkumiyeti bitmesine rağmen İstanbul’a dönmesine izin verilmeyen Süleymân Âsaf Bey, uzun süre Şam ve İzmir’de ikamete mecbur kaldı. Meşrutiyetin ilanıyla birlikte tekrar İstanbul’a geldi ancak 16 Rebiulahir 1331/25 Mart 1913 tarihinde Üsküdar Sultantepesi’ndeki evinde vefat etti. Karaca Ahmet’te Miskinler Dergâhı yakınlarında babasının yanına defnedildi.

Süleymân Âsaf Bey’in herhangi bir eserinin olup olmadığı hakkında elde bilgi bulunmamaktadır. Son Asır Türk Şairleri’nde ve Kâfile-i Şu’arâ’da şaire ait bazı manzumeler kayıtlıdır.

Cunbur, Müjgân (hzl.) (1999). İbnü’l-Emin Mahmud Kemal İnal, Son Asır Türk Şâirleri. C. I. Ankara: AKM Yay.

Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatcı (hzl.) (2001). Mehmet Nâil Tuman, Tuhfe-i Nâilî- Dîvân Şâirlerinin Muhtasar Biyografileri. C. 2. Ankara: Bizim Büro Yay.

Kutlar Oğuz, Fatma Sabiha, M. Çakır, H. Koncu (hzl.) (2012). Mehmed Tevfik, Kâfile-i Şu’arâ. İstanbul: Doğu Kütüphanesi.

Gazel

Olur müzdâd feyz-i âteşin elbet hevâlardan

Gönül kuvvet bulur rencîde oldukça cefâlardan

Nevâ-yı nâle-i uşşâk artar eksilür sanma

Dem urdukça zaman mutribleri böyle sabâlardan

Çıkar mı hâtırımdan hûn-ı eşkim döktügüm demler

Ne hâcet şimdi bahse eski kanlı mâcerâlardan

Dökersem âb-ı rû kanım dökülsün yerlere zâlim

Kalender-meşrebim âzâdeyim ben ilticâlardan

Kocaldım derd içinde pîr-i fânî-i gumûm oldum

Gögüs verdim kazâya yılmadım gitti belâlardan

Ne mühlik yâredir bilmez misin sen derd-i hürriyet

Tabîbâ vaz geç artık böyle te’sîrsiz devâlardan

Cihâna ser-fürû etmez iken Âsaf ne hikmettir

Henüz kurtulmadım hûbân-ı devrâna recâlardan

(Cunbur, Müjgân (1999), İbnü’l-Emin Mahmud Kemal İnal, Son Asır Türk Şâirleri. C. I. Ankara: AKM Yay. 75.)